Пра смерць 6 красавіка вядомага беларускага этнолага і гісторыка, члена-карэспандэнта Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі Міхаіла Піліпенкі паведаміў Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАНБ. Яму было 88 гадоў.
Міхаіл Піліпенка нарадзіўся 19 мая 1936 года ў вёсцы Нежыхаў Брагінскага раёна ў сялянскай сям'і.
Вучыўся ў Мазырскім педагагічным вучылішчы, затым паступіў у 1956 годзе на гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1964—1967 гадах вучыўся ў аспірантуры Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ламаносава, пасля заканчэння якой шмат гадоў працаваў на гістарычным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта — спачатку выкладчыкам кафедры гісторыі старажытнага часу і сярэдніх вякоў, а затым дацэнтам кафедры археалогіі, этнаграфіі і дапаможных гістарычных дысцыплін.
З 1991 года працаваў у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя Кандрата Крапівы Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Спачатку быў загадчыкам аддзела этналогіі, а з мая 1994 года па 2004 год — дырэктар Інстытута. У 1993 годзе абараніў доктарскую дысертацыю, а ў 1994-м стаў членам-карэспандэнтам НАНБ.
Даследаваў праблемы этнагенезу і этнічнай гісторыі беларускага народа, пытанні гісторыі беларускай этналогіі і фалькларыстыкі, сямейных адносін, вясельных звычаяў і абрадаў беларускага сялянства, народных рэлігійных вераванняў.
Быў аўтарам манаграфій «Этнаграфія Беларусі» (1980) і «Узнікненне Беларусі: новая канцэпцыя» (1991), сааўтарам калектыўных работ «Гістарычнае краязнаўства Беларусі», «Народная педагогіка беларусаў», «Беларусы», «Беларусь на мяжы тысячагоддзяў» і іншых.
Акрамя таго, ён аўтар звыш ста навуковых артыкулаў.
Цяпер чытаюць
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі21
Каментары
Добрая памяць.