"у якое захапленне прыйшоў яе хлопец, калі на Новы год яна ўручыла яму вялікі гелевы шар з яго партрэтам" мда... лопне ці здуецца гэны "хлопец". во "падарунак".. хочацца спадзявацца, што ніхто з іх не адрозніваецца забабоннасьцю. а тое ў нас вось выпадак быў...
падарыла мне неяк лепшая сяброўка, якая захаплялася фатаграфаваннем, на мой ДН фотапартрэт у натуральную велічыню нашага агульнага сябра, у якога мы з ёй трохі закаханыя былі... думаю - нахалеру ён мне? што мне з ім рабіць? засунуць у шафу? дык шафы ж тады не было. увогуле нічога з мэблі не было (спалі на падлозе) і ніякіх рэчаў амаль не было. адзін 3-х літровы слоік быў. не доўга думаючы сунула партрэт у слоік. партрэт набыў аб'ёмнасць. увогуле, як жывы стаў. паставіла гэты слоік на падлогу ў куце. думала, як успрыме гэтую "скульптуру" будучы муж? а ён добра ўспрыняў, бо гэта лепшы сябар яго (да - у нас такая санта-барбара) але аднойчы прыходзіць дамоў і кажа: - слоік прыбяры. я: - чаго гэта? табе ж, здаецца, падабалася. ён - ды чуваку ледзь бошку не знесла. - у якім сэнсе? - натуральна. аказваецца, ехаў (ці несся?) на сваім БМВ па праселкавай неасветленай дарозе, а там не пазначаная ніякімі габарытамі сельгазтэхніка паўзла... заўважыў яе толькі ў апошні момант. добра - у яго рэакцыя добрая - адхіліўся рэзка корпусам убок у момант, калі ў машыне зрэзала стойку на ўзроўні яго шыі...
я хоць не забабонная, але слоік прыбрала - навошта нерваваць мужа? але пры чым тут слоік, калі той сам сарвігалава?
мда... лопне ці здуецца гэны "хлопец". во "падарунак".. хочацца спадзявацца, што ніхто з іх не адрозніваецца забабоннасьцю. а тое ў нас вось выпадак быў...
падарыла мне неяк лепшая сяброўка, якая захаплялася фатаграфаваннем, на мой ДН фотапартрэт у натуральную велічыню нашага агульнага сябра, у якога мы з ёй трохі закаханыя былі... думаю - нахалеру ён мне? што мне з ім рабіць? засунуць у шафу? дык шафы ж тады не было. увогуле нічога з мэблі не было (спалі на падлозе) і ніякіх рэчаў амаль не было. адзін 3-х літровы слоік быў. не доўга думаючы сунула партрэт у слоік. партрэт набыў аб'ёмнасць. увогуле, як жывы стаў. паставіла гэты слоік на падлогу ў куце. думала, як успрыме гэтую "скульптуру" будучы муж? а ён добра ўспрыняў, бо гэта лепшы сябар яго (да - у нас такая санта-барбара)
але аднойчы прыходзіць дамоў і кажа:
- слоік прыбяры.
я:
- чаго гэта? табе ж, здаецца, падабалася.
ён
- ды чуваку ледзь бошку не знесла.
- у якім сэнсе?
- натуральна.
аказваецца, ехаў (ці несся?) на сваім БМВ па праселкавай неасветленай дарозе, а там не пазначаная ніякімі габарытамі сельгазтэхніка паўзла... заўважыў яе толькі ў апошні момант. добра - у яго рэакцыя добрая - адхіліўся рэзка корпусам убок у момант, калі ў машыне зрэзала стойку на ўзроўні яго шыі...
я хоць не забабонная, але слоік прыбрала - навошта нерваваць мужа?
але пры чым тут слоік, калі той сам сарвігалава?