Дзеля фіналу чэмпіянату свету мінскае метро працавала да 1:00. А матч скончыўся пазней
Чарга ахвотных выклікаць таксі перавысіла 450 чалавек.
Паглядзець трансляцыю фінальнага матча на стадыёне «Дынама» сабралася больш за 20 тысяч гледачоў. Калі б пераможца вызначыўся ў асноўны час, заўзятары паспелі б раз'ехацца на метро, працу якога працягнулі да 01:00. Але матч зацягнуўся, і метро зачынілася. Людзям давялося сыходзіць пешшу, піша Onliner.by.
Здавалася б, таксісты маглі добра зарабіць, але машын проста не хапіла — попыт у разы перавышаў прапанову.
Вось як пра гэта пісалі ўдзельнікі падзей у сацыяльных сетках.
«Было відавочна, што да 01:00 матч не скончыцца [скончыўся ў 01:02 — НН], таму да апошняга спадзявалася, што метро працягне працу. Але не — проста пасядзелі даўжэй і закрыліся, не дачакаўшыся тых, дзеля каго нібыта працягвалі графік. А пра таксі і казаць няма чаго».
«Першыя хвілін 40 ішла пешшу, потым давялося спампаваць праграму кікшэрынгу і вучыцца ездзіць на самакатах».
«Я прыехала на ровары, і гэта было найлепшае рашэнне. Калі падыходзілі да квартала, дзе жывуць дзяўчаты з нашай кампаніі, праграма таксі паказвала чаргу ў 70 чалавек. Потым я ехала па вуліцы Прытыцкага да Каменнай Горкі на ровары — усюды былі самакаты, а шмат кампаній проста ішлі пешшу».
Пішуць, што ў пік чарга на таксі дасягала 462 заказаў. Павышаны попыт захоўваўся яшчэ некалькі гадзін, і некаторыя вярнуліся дадому толькі пад раніцу.
Былі і тыя, хто вырашыў не рызыкаваць. Яны дабраліся лягчэй, але не ўбачылі пераможнага гола ў прамым эфіры.
«Метро працягнулі да гадзіны ночы, але было відавочна, што калі застанешся да канца дадатковага часу, ужо не паспееш. Таму пасля асноўнага часу мы пайшлі да метро і паехалі дадому. Дарэчы, так зрабілі многія. Дабрацца атрымалася хутка і без праблем».
«Нам хацелася дагледзець матч»
Чытач Андрэй распавёў, як разам з 15‑гадовым сынам вяртаўся дадому.
— Мы паехалі на стадыён да другога тайма на метро, бо вакол «Дынама» былі перакрыцці і заторы, і пакінуць машыну было б праблематычна. Калі пачаўся дадатковы час, многія сталі пакідаць трыбуны. Паколькі сярод іх было шмат моладзі, мы памылкова падумалі, што яны проста паехалі дадому, бо абяцалі бацькам. Аказалася, яны проста разлічылі час, каб паспець на метро. Але нам вельмі хацелася дагледзець матч і адчуць эмоцыі ад вырашальнага гола. У выніку Феран Торэс забіў, і рэакцыя больш як 22 тысяч чалавек на «Дынама», упэўнены, перакрые ў памяці ўсе нязручнасці пасля матча.
— Мы выйшлі са стадыёна крыху раней за асноўны натоўп, але пляцоўка перад «Дынама» ўжо была запоўненая людзьмі, якія чакалі таксі. У праграме — больш за сотню замоваў у чарзе. Разам з іншымі пайшлі пешшу да станцыі метро «Купалаўская», але там нас сустрэлі толькі двое міліцыянераў са словамі: «Ужо закрыта». Высветлілася, што метро працавала строга да 01:00, а не да фактычнага заканчэння матча. Яшчэ была надзея на электрасамакаты. Журналісты паспрабавалі знайсці іх, але ўсе, што трапляліся (адсканавалі 5—7 QR-кодаў), былі недаступныя для арэнды. Давялося ісці пешшу.
Па дарозе сустракалі людзей на прыпынках — здавалася, іх было не менш, чым звычайным вечарам. Толькі быў ужо палова другой ночы. Чаго яны чакалі — незразумела: магчыма, таксі, а можа, проста адпачывалі.
У цэлым вымушаны пешы марш атрымаўся нават прыемным: вакол незнаёмыя кампаніі абмяркоўвалі футбол (большасць, як і мы, заўзела за Іспанію), адкрыта п'яных людзей не сустракалася, а настрой быў узнёслы. У выніку — каля 4 кіламетраў пешшу і прыкладна 6 тысяч крокаў — нядрэннае завяршэнне спартыўнага вечара.
«Загадзя дамовіліся: калі не паспеюць — паедуць на таксі»
Ганна на «Дынама» не хадзіла, але туды пайшоў яе 18‑гадовы сын з сябрамі.
— Мы загадзя ўсё абмеркавалі: метро працуе да 01:00, калі не паспеюць — паедуць на таксі, — расказвае яна. — Калі стала зразумела, што гульня працягнецца даўжэй, выбару не было — засталіся даглядзець фінал. Але пасля заканчэння матча выклікаць таксі аказалася практычна немагчыма: у чарзе яны былі ўжо ў другой сотні, попыт быў вельмі вялікі, а кошт паездкі да Каменнай Горкі павялічыўся прыкладна ўдвая.
У выніку хлопцы пайшлі пешшу да Нямігі. Паводле іх слоў, атмасфера на вуліцах была вельмі добразычлівай і бяспечнай. Адтуль ім ужо ўдалося выклікаць таксі па цане, крыху вышэйшай за звычайную. Дадому ўсе вярнуліся каля трэцяй гадзіны ночы.