List čytački: «Z žacham saču za tym, što adbyvajecca na Vajskovych mohiłkach u Minsku. U mianie tam mahiły dzieda i pradzieda»
Z žacham saču za tym, što adbyvajecca na Vajskovych mohiłkach u Minsku. U mianie tam mahiły dzieda i pradzieda.
Toje, što tam ciapier adbyvajecca, nazyvajecca vandalizmam. Źniščajuć staryja mahiły — hanarovych hramadzian horada Minska, hienierałaŭ, kupcoŭ, muzykaŭ, litarataraŭ. Mnohija mahiły ŭ vielmi dobrym stanie — čytelnyja nadpisy, nierazburany marmur (na toje jon i marmur). Usio vyłomvajuć. Vy padumajcie - marmur vykidvajuć, a staviać biezabličnyja, nizkaj jakaści cemientavyja «padušački», dy jašče kažuć, što robiać jak «u Jeŭropie»! Dy źjeździcie vy narešcie ŭ Jeŭropu — da miažy rukoj padać. U Čechii, Vienhryi i h. d. zachoŭvajuć histaryčnyja mohiłki jak jość. Mahiły biełahvardziejcaŭ, chto naradziŭsia ŭ emihracyi, sklepy familnyja — usio jak było kaliści ŭstalavana.
U Biełarusi, tak skłałasia z-za biaskoncych vojnaŭ, jakija prachodzili praź jaje terytoryju, i tak histaryčnaja pamiać słabaja. Dyk i toje, što jość, sprabujuć zakatać asfaltam. «Budziem ekskursii vadzić pa Vajskovych mohiłkach». Dy chto pojdzie na hety «navabud» hladzieć? A nastupny etap — praz adsutnaść popytu na ekskursii — prybiarom mohiłkach naohuł. Moža, varta skazać ščyra, što hetaja terytoryja — centr horada — kamuści spatrebiłasia?
Jak toj kazaŭ, ad kryvoj asinki nie rodziacca apielsinki.
Toje, što vytvarajuć na mohiłkach, dzie pachavanyja maje dzied i pradzied, — heta dno, dnišča Jeŭropy.
Pa kim zvonić zvon na Vajskovych mohiłkach? Pa Ivanach-biazrodzičach.
Pra siabie. Ja karennaja minčanka. Naradziłasia ŭ Minsku ŭ 1960 hodzie. Usie maje prodki pražyvali na hetaj terytoryi, pačynajučy z 1640 hoda. (pa archiŭnych daviedkach Nacyjanalnaha histaryčnaha archiva). List hety napisana mnoju z bolem u sercy, ź luboŭju da Biełarusi i vielizarnaj nadziejaj dahrukacca da nieabyjakavych ludziej. Moj dzied pachavany na Vajskovych mohiłkach u 1932 hodzie.