Dziaŭčyna, na jakuju ŭ Viciebsku napaŭ nieviadomy, pamierła ŭ balnicy
-
02.08.2022kab "hieroi" naviejšaha času i dalej praciahvali asabliva tak nie napružvacca i nie zamaročvacca (nu a raptam niechta ź ich usio ž pačnie refleksavać... mužykoŭ ža tre bierahčy) dadam
historyja 100% realnaja. ja nie ŭmieju manić
ale heta ŭsio było bolš čym jak 20 hod tamu -
02.08.2022chto nie razumieje, ale choča zrazumieć, pasprabujcie pacikavicca (kali infarmacyja jašče nie zusim ścierta), što realna adbyvałasia potym z aŭhancami tymi ž i ź ich siemjami... ci šmat kamu ź ich udałosia viarnucca potym da narmalnaha žyćcia?
nu ci... jak "advarotny" varyjant... pacikaŭciesia losami amierykanskich vieteranaŭ ŭjetnamskaj amierykanskaj "śpiecapieracyi"... jak, "naprykład"...
voin-internacyjanalist?
ja ni ŭ jakim razie nie žartuju. jak tut uvohule možna žartavać? z ułasnaha vopytu kažu. nas ź siabroŭkaj niekali pram na Płoščy Pieramohi ŭ Miensku (i sprava była dniom) pabiŭ voin-internacyjanalist - aŭhaniec. nu tak jon pradstaviŭsia. naturalna, što mienavita jon padyjšoŭ da nas i słova za słova pačaŭ čaplacca. my ŭvohule ni na koha i nie na čoha nie čakali - u nas adna meta była - pahulać i adna z adnoj pahamanić...
nu a ŭ hetaha, vidać, była inšaja meta... ruki (ci niešta jašče), časalisia vidać... u jaho taksama ŭ rukach vialikaja čornaja sumka była... adtul tyrčeła kapusta, kastrula i nož... nu heta prynamsi źvierchu...
i voś u niejki momant sumka padaje na ziamlu i my ź siabroŭkaj adnačasova atrymlivajem ź jahonych dvuch ruk (ścisnutych u kułaki) ja ŭ adnu ščaku, jana ŭ druhuju. u nastupnuju siekundu (jasna, što heta ŭsio vielmi chutka) ja atrymlivaju, šče i z nahi nuŭ... kudy? nu, jak skazać... nu kali b chłopčykam była, to było b peŭna baluča kudy bolš... oj, nu... pačti prafiesijanał... - padumała, adpaŭzajučy ŭbok ja...
jasna, što my atrymali b kuŭdy bolš... a niekatoryja, mažliva i tak, jak heta biednaja dziaŭčyna... prosta jon taksama byŭ nie adzin... ź im byŭ starejšy. jon da taho ŭvieś čas maŭčaŭ i trymaŭsia zboku, a jak hety "hieroj" pačaŭ, to spyniŭ jaho
kali i my ź siabroŭkaj krychu adyjšli (va ŭsich sensach), jana kaža: heta nam šče paščaściła, što jon adrazu nie puściŭ u chod nož...
kažu - aha
...
jany ž byvajuć potym daŭbanutyja na ŭsiu hałavu... tyja, chto prajšoŭ praz vajnu... a asabliva praz takuju "zrazumiełuju i spraviadlivuju", jak niešta pad nazvaj "intiernacionalnyj dołh"...
psichiku łamaje praz kalena. kali zastaŭsia žyvy, to da domu, byvaje čto, viartajecca tolki fizičnaja abałonka, a čałavieka ŭžo niama...
nu heta kaniečnie ŭ skrajnim vypadku. kali jon i da taho čałaviekam nie mocna tak kab byŭ...
bo ludzi ž roznyja...
usio jašče vieru, što dobrych bolš