Aleś Kirkievič dasłaŭ dva listy i vierš.
Aleś Kirkievič dasłaŭ dva listy i vierš.
Rodnyja Alesia Kirkieviča atrymali druhi list ad junaka. U abodvuch listach Aleś piša, što heta čas, kab padumać pra siabie i svaju budučyniu.
«Umovy tut prymalnyja, jość čas padumać pra žyćcio, akreślić peŭnyja tvorčyja zadumy i pierśpiektyvy… Zadumy maju ŭ płanie žurnalistyki, krajaznaŭstva, litaratury…»
«Ja dziakuju Bohu za toje, što apynuŭsia tut. Jość čas padumać nad toj spravaj, jakoj zajmajusia, niešta pieraasensavać… (pryvatnyja momanty)».
«U mianie ŭsio dobra, heta prosta etap u maim žyćci, heta častka majho šlachu».
«Nastroj pazityŭny, zdaroŭje narmalnaje, kali nie skazać vydatnaje».
Aleś, adnak, prosić prabačańnia, što prymušaje turbavacca za siabie rodnych.
Taksama prosić «nie zachaplacca» kolkaściu pieradavanych rečaŭ — «tolki samaje nieabchodnaje, bo niazručna pieranosić (naprykład, z kamiery ŭ kamieru)».
U druhim liście byŭ dasłany vierš «Dla Nadziei», pryśviečany žoncy.
U hadavinu śmierci Žanny Fryskie Dźmitryj Šepieleŭ raspavioŭ, čamu nie dazvalaje synu bačycca ź jaje svajakami16
Kamientary