Ciopły luty
Chto b moh skazać raniej, što na Pilipaŭku, kali «voŭk luta vyje», buduć iści daždžy? Spytaje luty, ci dobra abuty. I spytaŭ. Ale ŭ tym sensie, ci nie pramakaje abutak. Zvyčajnaja lutaŭskaja siaredniamiesiačnaja temperatura ŭ Biełarusi: — 6°S. Ale sioleta luty ŭdaŭsia nadzvyčaj ciopłym, u siarednim blizu nula. Hetak ciopła ŭ Biełarusi było tolki ŭ 1925 hodzie. Peryjad biełarusizacyi... Tady ŭ Miensku j Navaharadku było zafiksavana 8 hradusaŭ ciapła, a ŭ Šarkoŭščynie navat 10°. Skončyłasia vajna, ačuniała haspadarka abapał saviecka-polskaj miažy... Choć absalutny rekord ciepłyni na hety čas byŭ zafiksavany ŭ Bieraści ŭ 1974 hodzie — +14°. Nu, viedama, Bieraście — poŭdzień. Sioleta ź Bieraściejščyny ŭ vyraj nie adlatali hraki sa špakami. Ptuški ŭsio viedajuć napierad. A voś absalutny maroz, ažno —40°, byŭ zafiksavany ŭ toj samaj Šarkoŭščynie ŭ 1956 hodzie. Mižvoli dumajecca pra tajemnuju suviaź pamiž ludzkimi losami j znakami pryrody. Choć Šarkoŭščyna — heta ž poŭnač.
Sioleta raniej času pačaŭsia adlot na Poŭnač kaniukoŭ, čačotak, amiałušak i kryžadziubaŭ. A voś biełaja palarnaja sava naahuł sioleta nie zavitała da nas z taje Poŭnačy. Kamu dzie vyraj... Naŭrad ci chto pachvalicca, što sioleta bačyŭ i śniehiroŭ, nieadjemnaha koliś spadarožnika biełaruskaje zimy. Dla bolšaści žyviołaŭ hetkaja para spryjalnaja. U lesie im lahčej znachodzić sabie pakorm, kali śniehu niašmat. Sioleta, źbiŭšysia z pantałyku, u studzieni pačali pa načach viščeć katy. Navat karovy ŭ chlavoch mykajuć na viasnu, adčuŭšy vodar paciaplełaje ziamli.
A voś ža dla ziamli hetkija siurpryzy niemaviedama jak abiernucca. Bo ruń moža zbućvieć, jak nia budzie bahata vilhaci. Choć śniehu, choć... lutaŭskich daždžoŭ. Ale ŭrodzić les. Hrybam dy jahadam heta sama lepiej. Bo čałaviek pra ich nie parupicca. Drevy ŭsie zarana soki puściać, i kali paśla ŭdaryć maroz, to znoŭ, jak i letaś, padmiorznuć.
U narodzie kažuć, što kali kaniec zimy ciopły, dyk viasna budzie doŭhaj. Vočy viasna vyjeść. A pad kaniec budzie horača. Sačycie za ptuškami.
Frenolah
U hadavinu śmierci Žanny Fryskie Dźmitryj Šepieleŭ raspavioŭ, čamu nie dazvalaje synu bačycca ź jaje svajakami16
Kamientary