Сёння расейская поп-зорка дае ў Мінску юбілейны канцэрт.
У Мінск спявачка, чыя песня пра «часікі» гучала з кожнага папсовага праса, прыехала адзначаць дваццацігоддзе на сцэне.
Праяваў «зорнасці» Валерыя і яеНават з маналогам адной з журналістак сталага веку, якая даводзіла, што план падрыву рускай духоўнасці быў распрацаваны ў Амерыцы ў 1973 годзе, яны мякка і інтэлігентна пагадзіліся.муж-прадзюсар Іосіф Прыгожын, з якім яна гастралюе, не дэманстравалі. Не было ўражання, што тыя праявы ўвогуле характэрныя для іх.
Тэма творчасці Валерыі калі і закраналася, дык толькі з падачы Прыгожына.
а таксама сказаў, што хутка з’явіцца новыМуж-прадзюсар пахваліўся, што новая песня Валерыі была запісана ў Галівудзе з аркестрам,
Журналісты на «спеўныя» тэмы рэагавалі млява. Увесь астатні час абмяркоўвалі праблемы духоўнасці, альбо яе адсутнасці ў
Зорная пара, якая толькі што прыехала з Рыгі, абуралася латвійскай палітыкай: «Навошта ім гэты ЕС, усе з’ехалі, заводы стаяць, моладзь уцякае ў Англію, застаюцца толькі рускія пенсіянеры, у якіх імкнуцца адабраць мову». І далей па тэксце тэлеканала «Россія».«Трэба, каб палітыкі ўсе паміж сабой дамовіліся, і зрабілі так, каб усім было хораша», — агітавала за мір ва ўсім свеце Валерыя.
Прыгожын казаў, што палітычныя тэмы яго цікавяць вельмі: падзеі ў Афрыцы (Валерыя там выступала і зрабіла вялікае ўражанне на кіраўнікоў мясцовых рэспублік);інтэграцыя краінаў Балтыі ў ЕС, а таксама немагчымасць вяртання СССР (што Прыгожына радуе).
Тэму прэзідэнцкіх выбараў у Расіі так і не закранулі.
Затое хвалілі Беларусь.
Валерыя жартам называе яе Швейцарыяй — дарогі, шырокія вуліцы, паветра і дранікі. «І калі ідзеш ноччу па парку, то зусім не страшна».Незразумела, праўда, чаму тады зорная пара завітала нават на
Карацей, выявіліся Валерыя з мужам, звычайнай сямейнай парай, якая, перабіваючы адно аднаго, імкнуцца выказаць адну і тую ж думку. І так дваццаць гадоў, пад акампанемент «часікаў».
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было66
Каментары