Паход за байкот
Прыхільнікі апазыцыі выйшлі на праспэкт Скарыны, не зважаючы на забарону ўладаў
14 кастрычніка прыхільнікі байкоту выбараў дэманстравалі на цэнтральных вуліцах Менску ад Акадэміі Навук да пляцу перад Опэрай, дзе адбыліся мітынг і тэатралізаваны паказ. Пляц быў запоўнены, хоць увогуле людзей было меней, чым на нядаўнім "Маршы Свабоды-3".
Насуперак каварным прадпісаньням чынавенства, дэманстранты пайшлі не на Бангалор, а на Траецкую гару. Вылучыліся анархісты. Яны зьявіліся зь сьцягамі й транспарантамі, вырабленымі з прасьцін і абрусаў.
Па прыбыцьці да канцавога пункту ўдзельнікам паходу была паказаная традыцыйная батлеечная сцэнка "Цар Ірад" у сучасным апрацаваньні, дзе галоўным героем выступіў адзіны ўладальнік неабмежаваных паўнамоцтваў у нашай краіне. Пятнаццаць хвілін над натоўпам не змаўкаў сьмех.
Удалая "інтэрпрэтацыя" цяперашняга дыктатара выглядала на тры галавы больш эфэктыўнай за прамовы і заклікі. Трэба не любіць або ненавідзець Лукашэнку, а разглядаць яго як героя коміксаў, які міжвольна весяліць натоўп. Гэта значыць, не як героя нацыянальнай трагедыі, якога-небудзь Нэрона ці Калігулу, а як гэткага недалёкага вясковага пустабрэха, які нічога, апроч рогату, у людзей выклікаць ня можа. Падумалася, што гэтую сцэнку ніколі б не паказалі на БТ, дзе так часта паказваюць апазыцыйных прамоўцаў зь перавернутым камэнтаром. Бо тады -- пры любых камэнтарах -- зарагатала б уся краіна.
Віктар Мухін
Цяпер чытаюць
«Мне хацелі кампенсаваць каля 10% ад кошту пагарэлага». Як беларускія прадаўцы на Вайлдберыз вырашаюць вогненныя праблемы7
«Мне хацелі кампенсаваць каля 10% ад кошту пагарэлага». Як беларускія прадаўцы на Вайлдберыз вырашаюць вогненныя праблемы
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было66
Каментары