Uspaminy pra doŭhuju darohu ź Biełarusi, a potym i viartańnie na Biełaruś. Šlach na emihracyju byŭ adrozny ad šlachu inšych vyhnancaŭ 1944 h.
Uspaminy pra doŭhuju darohu ź Biełarusi, a potym i viartańnie na Biełarusi. Šlach na emihracyju dla siamji Šymancoŭ — vośmy staršynia Rady BNR — naradziłasia ŭ siamji Ŭładzimiera i Evieliny Šymancoŭ — byŭ adrozny ad šlachu inšych vyhnancaŭ 1944 h.
Šymancy nie žyli ŭ pavajennaj Niamiečyńnie, jany try hady prabyli ŭ Danii, dzie U. Šymaniec zasnavaŭ biełaruskaje zhurtavańnie, u 1948 h. vyjechali ŭ Francyju, miž inšym na zaprašeńnie prezydenta Mikoły Abramčyka. U 1959 h. Ivonka Šymaniec uziała šlub ź Jankam Surviłam i pierajechała da muža ŭ Madryd. Tut jana ciaham šaści z pałovaj hadoŭ dapamahała jamu rabić štodzionnyja biełaruskija pieradačy na Nacyjanalnym radyjo.
U 1969 h. Surviły pierajechali ŭ Kanadu, dzie pačaŭsia novy etap žyćcia, jaki ŭklučyŭ u siabie i pracu ŭ Etnakulturnaj radzie, i staršynstva ŭ Radzie BNR, a ad kanca 1980‑ch dapamohu dzietkam — achviaram Čarnobylskaj trahiedyi.
Memuary ci nie adzinyja ź viadomych nam uspaminaŭ kiraŭnikoŭ BNR. Biezumoŭna, jość uspaminy Jazepa Sažyča, ale jany ŭ niekalki razoŭ mienšyja pa abjomie i nia vyciahnuli na asobnuju knihu. Ni Mikoła Abramčyk, ni Vincent Žuk-Hryškievič uspaminaŭ nie pakinuli. Aproč taho, heta ci nia pieršyja ŭspaminy pra biełaruskaje žyćcio ŭ Danii, Francyi, Hišpanii.
Kniha dobra ilustravana.
Prezentacyja ŭspaminaŭ Ivonki Surviły adbudziecca ŭ paniadziełak 17 sakavika na ŭpravie BNF. Pačatak a 18‑j
Ciapier čytajuć
Adpačynak dla biasstrašnych i biespryncypovych: što ciapier z turami ź Biełarusi ŭ Krym?8
Kamientary