Hurt i hart

Siarhiej Dubaviec asudziŭ sioletniaje śviatkavańnie Dnia Voli. Jamu adkazvaje Jarasłaŭ Ściešyk.

Što dla nas Dzień Voli? Honar? Uspamin? Biełaruś? Kožny sam vyrašaje. Kožny svabodny hramadzianin dziejničaje, jak choča. I kožny maje prava asudzić dziejańni inšaha.

Siarhiej Dubaviec asudziŭ biełarusaŭ, jakija adśviatkavali Dzień Voli na vulicy i na Akreścina. Asudziŭ nia tych, jakija cicha žłukcili harełku na kuchniach, i nia tych, jakija łupcavali dručkami svaich suajčyńnikaŭ. Prajšoŭšysia pa «Biełsacie», jon sam nie zaŭvažyŭ, jak źniavažyŭ mužnaść aktyvistaŭ.

«Zrabili bojku. Spravakavali ŭładu na čarhovuju akcyju zastrašeńnia», — zakidaje lideram palityčnaj apazycyi S. Dubaviec.

Pavažany spadaru Dubaviec, vy, moža, u svaich Palestynach zabylisia, što takoje aŭtarytaryzm? Kali tak, to nahadaju – dyktatura razhaniaje najpierš tyja mitynhi, jakija jana nia ŭ stanie paviarnuć na svaju karyść. I bojku 25 Sakavika ładziła nie staličnaja moładź i pahatoŭ nijakija nie apazycyjnyja lidery. Da bojki supolna, staranna, zhodna z zaćvierdžanym scenarom daviali specnaz, milicyja i DAI pa zahadzie zhary.

«Rabić tre było śviata, pryciahvajučy da jaho jak najbolšuju kolkaść narodu. Chaj sabie j na Banhałory…» «Źbiracca treba było kala Akademii navuk — tam, dzie atrymali dazvoł», – daje parady S. Dubaviec.

Sapraŭdy, a čamu nichto nie pajšoŭ na Banhałor? Niama čaho bajacca, chłopcy, ułada dazvoliła nam pastajać u hrazi, pakryčać. Chadziem na sabačnik! Tam nie pabjuć...

Bolšaść ludziej na Banhałor nie pajšli i nia pojduć. Niekatoryja lidery, moža, i chacieli b pravieści čarhovy mitynh na sabačniku, ale ž narod suprać. Kolkaść prychilnikaŭ, pra jakuju tak pieražyvaje spadar Dubaviec, nasamreč padaje mienavita paśla banhałoraŭ i biaździejańnia apazycyi. A chapuny i represii tolki hurtujuć i hartujuć nacyju. Ich treba tryvać, nie sychodziačy ŭ krajnaści, mužna, niehvałtoŭna adstojvać svajo prava na svabodu.

Mahčyma, spadar Dubaviec zabyŭsia na 2006 hod. Heta byŭ hod, kali narod pakazaŭ svoj honar. Ludzi zastalisia na Płoščy, chacia niekatoryja lidery prasili razychodzicca. I na Dzień Voli ŭ 2006 ludzi nie spužalisia, pajšli na Akreścina, praz uvieś horad, praz svoj strach. Jany pajšli vyzvalać suajčyńnikaŭ, chacia adziny kandydat skazaŭ, što śviata skončyłasia, a jahonaja žonka zaklikała: «Nie paddavajciesia na pravakacyi, idzicie dachaty!». I paśla taho jak žorstka było razahnanaje šeście, na Čarnobylski Šlach - 2006 sabrałasia jašče bolš narodu. Praŭda, narod paviali na Banhałor, i jon znoŭku rasčaravaŭsia, pajšoŭ zajmacca svaimi nadzionnymi spravami.

Kali b biełarusy rabili tolki toje, na što dała dazvoł ułada, to Biełarusi b nie było. Biez supracivu nielha dabicca ničoha: ni pryznańnia Dnia Voli histaryčnaj dataj, ni vydańnia niezaležnych ŚMI. I Andrej Lankievič, ź jakoha iranizuje Dubaviec — treba ž, usiaho nos pabili, jość tamu prykładam. Jon zajmajecca svajoj spravaj, ryzykujučy, ale adstojvajučy svaje prafesijnyja pravy — ale taksama prava manifestantaŭ, kab pra ich pisali, kab ichny hołas čuli.

Viadoma, Dubaviec maje racyju ŭ tym, što žyćcio nie abmiažoŭvajecca vulicaj, mitynhami i hrafici. Hetak i linija baraćby za svabodnuju Biełaruś pralahaje nia tolki praź plac Kalinoŭskaha, jon idzie praz usie prajaŭleńni našaha žyćcia – mova, zakon, kultura, presa… Ŭsiudy treba zmahacca, ŭsiudy treba hurtavacca.

Voś tamu asabista mnie niepryjemna bačyć, jak biełarus pluje ŭ biełarusaŭ za prajaŭleny honar. Spadaru Dubaviec, vy taksama robicie svaju spravu, taksama dapamahajecie. Ale, kali na Dzień Voli vy nie pryjechali ŭ Biełaruś, to rabicie jaje moŭčki.

Siarhiej Dubaviec. Sinica ŭ kišeni i raźbity nos žurnalista

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0