Alaksandr Łukašenka raskazaŭ ab ahučanych raniej prapanovach pa ŭdziele Rasii i Biełarusi ŭ vyrašeńni nahorna-karabachskaha kanfliktu na pres-kanfierencyi z rasijskimi žurnalistami i błohierami. Kiraŭnik dziaržavy prapanoŭvaŭ armianskamu prezidentu vyvieści armianskija siły z prymiežnych rajonaŭ Azierbajdžana, jakija znachodziacca pa-za miežami niepryznanaj Nahorna-Karabachskaj respubliki.
Kiraŭnik dziaržavy adznačyŭ, što hetaje pytańnie abmiarkoŭvałasia jašče ŭ Jerevanie na adnym z samitaŭ ADKB u toj čas, kali prezidentam Armienii byŭ Sierž Sarhsian. Jon zaklikaŭ lidaraŭ Armienii i Azierbajdžana razam vyrašyć hetuju prablemu, pajšoŭšy na kampramisnyja rašeńni. Pry hetym Biełaruś i Rasija zaniali kansalidavanuju pazicyju, u tym liku paabiacaŭšy pry nieabchodnaści ŭvieści vajskovy kantynhient dla zabieśpiačeńnia peŭnych harantyj.
«Potym užo adkryta skazaŭ: słuchaj, jak jany kažuć, akupavali 7 rajonaŭ. I my z Pucinym zaniali kansalidavanuju pazicyju (heta było ŭ Jerevanie na ADKB): Sierž, addaj hetyja 5 rajonaŭ. Jakaja pryčyna nie viarnuć ich, jany ž pustujuć. Jon kaža: kali ja viartaju, jany tam darohu pierarežuć, akupujuć Karabach i inšaje. I my z Pucinym dakładna paabiacali, što my ŭviadziem svaje vojski, i hetaha nie dazvolim (pry azierbajdžancach heta kazali). Jon skazaŭ: nie, my na heta nie pojdziem, my hetaha nie chočam», — adznačyŭ Łukašenka.
Alaksandr Łukašenka raskazaŭ, što dla jaho heta było ździŭleńniem: «Čamu nie chočuć? Pustujuć 5 rajonaŭ. Heta pieršy krok. I tady b i Azierbajdžan, i Armienija byli b i ŭ ADKB, i JeŭrAzES. Heta była ŭmova, pry jakoj Azierbajdžan moža ŭstupić u hetyja arhanizacyi. Čamu vy admovilisia? Dobra, Biełaruś, ale Rasija harantam vystupiła, što nikoli tam nie budzie vajny, kali buduć vyzvalenyja hetyja rajony, jakija vy pryznajecie, što heta azierbajdžanskija. Heta nie pra Karabach», — dadaŭ Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Adpačynak dla biasstrašnych i biespryncypovych: što ciapier z turami ź Biełarusi ŭ Krym?9
Kamientary