«Pieśniary» — jak jany jość. Šmathałośsie, mieładyčnaść, raśpieŭnaść, paznavalnaść…
«Pieśniary» — jak jany jość. Šmathałośsie, mieładyčnaść, raśpieŭnaść, paznavalnaść…
Ciapierašni skład dziaržaŭnaha ansamblu pierapiajaŭ i pierazapisaŭ najlepšaje z stvoranaha dla «Pieśniaroŭ» Iharam Łučankom.
U albom harmanična ŭpisalisia i dźvie novyja pieśni: «Vandroŭnaja ptaška» i «Śmiech dziavočy». «Śmiech», peŭna, samaja žyvaja pieśnia hetaj składanki, adčuvajecca ŭ joj taja samaja «pieśniaroŭskaja» enierhietyka časoŭ «Pierapiołački».
Inšyja numary padajucca niejkimi zastyhłymi i biezabličnymi. Vidać, ad bojazi muzykaŭ papsavać kłasičny materyjał. Staryja chity pryčasali da takoj stupieni, što jany naohuł nijakich emocyjaŭ nie vyklikajuć: bubny pryhłušyli, zahasili hitaru, prybrali rezkaść skrypki, nie zastałosia i namioku na art‑rok.
Ciapieraka «Pieśniary» demanstrujuć tolki vakalnuju moc (jana, naturalna, oho‑ho), ale nie instrumientalnuju i tym bolš nie muzyčnuju prasunutaść. A vo psichadełu dadali b u hetyja pieśni‑pastamienty, nu hitaraj tam pabzyńkali b u «Vieranicy», dali b «kajzier čyfsu» ŭ «Dziaŭčynačcy» abo padkiślili b trochi «Moj rodny kut» — zusim by pa‑inšamu vyhladała. I tady hety dysk možna było b nazvać patrebnym i cikavym.
-
Paźniak prezientavaŭ knihu «Vilenščyna lubimaja i pryŭkrasnaja». Tam jość navat vieršy pa-francuzsku
-
«70% mastakoŭ u čornych śpisach». Mastak Siarhiej Hrynievič paśla tryumfu ŭ Vieniecyi raskazaŭ pra hady maŭčańnia i pra toje, na jakim śviecie jon apynuŭsia
-
U nastupnuju subotu ŭ Vilni projdzie Siamiejny biełaruska-litoŭski fest ź litscenaj
Ciapier čytajuć
U hadavinu śmierci Žanny Fryskie Dźmitryj Šepieleŭ raspavioŭ, čamu nie dazvalaje synu bačycca ź jaje svajakami15
Kamientary