«Vidiš, błok ahrieśsii skołočien». Połackija «ruskamircy» prezientavali zbor svajoj paezii
U Połackim kaledžy VDU imia Mašerava prezientavali numar maskoŭskaha časopisa «Litieraturnyje znakomstva», dzie jość rubryka «Kniha v žurnale». U hetaj rubrycy vyjšła i «Połockaja litieraturnaja tietrad́», vytrymanaja całkam u ruskamirskim duchu, piša «Viciebskaja viasna».
Pavodle vydaŭcoŭ, u hetaje vydańnie ŭvajšli tvory 25 połackich ruskamoŭnych aŭtaraŭ, udzielnikaŭ litaraturnych supołak «Litieraturnyj kovčieh», «Połockaja vietv́» i «Naddźvińnie».
Układalnica «Połockoj litieraturnoj tietradi» — kiraŭnica stvoranaha ŭ 2007 hoda litaraturnaha kłuba «Litaraturny kaŭčeh» Śviatłana Čyžova.
Śviatłana Čyžova abjadnała vakoł siabie idejnych prychilnikaŭ, razam ź jakimi jana biare ŭdzieł u raznastajnych rasijskich litaraturnych konkursach. Uletku hetaha hoda jana pryviezła šerah uznaharod ź fiestyvalu «Intelihientny siezon», jaki pravodziŭsia ŭ Kierčy ŭ anieksavanym Rasijaj Krymie. Siarod inšaha połackaja paetka atrymała tam pryz hladackich simpatyj u naminacyi «Vieršy pra Rasiju».
Taksama letaś Śviatłana Čyžova była ŭhanaravanaja dypłomam jak udzielnica litaraturnaha konkursu «Vo słavu Rośsii», dzie prezientavała vierš «Z frontu» na tematyku rasijska-ŭkrainskaj vajny.
U im paetka piša ad imia rasijskaha sałdata: «Mama! Nie viernułsia ja s vojny / Potomu, čto boj moj nie okončien / V mirie, słyšiš, nietu tišiny / Vidiš, błok ahrieśsii skołočien / K stołknovieńju žiźniej prizyvať / Nie pieriestajut lichije ludi / Kak žie mnie ot bitvy otstavať / S tiemi, okopavšimisia v błudie…»
Prytym čytaje Śviatłana Čyžova takija vieršy nie tolki ŭ Rasii, jaje ciapier rehularna zaprašajuć vystupać u miascovyja biblijateki i Damy kultury i na publičnyja haradskija mierapryjemstvy.
Kamientary
/ Patriot-hieroj mienia prikončił.
/ Nietu v mirie russkom tišiny,
/ Propahandoj on mnie v mozh vkołočien.
/ Vorovať, krušiť i ubivať
/ Nie pieriestajet lichoj naš putin,
/ Mnoj tiepieŕ liš pole udobriať,
/ Vied́ druhomu był ja nie obučien.