Dyk nie padpisvajsia!
Hančaryk padpisaŭ prafsajuzy. Kołas padpisaŭ Licej. Trusaŭ padpisaŭ ceły TBM.
Pryhadałasia moda daŭnich hadoŭ — sutyčki «pacanoŭ» rajon na rajon, dvor na dvor, «chabza»—«technar», «metalisty»—«vałnisty» etc. Załavili ŭviečary čužynca, naviešali jamu. Toj pabieh da svaich, skałacili bryhadu, adpomścili. Za tych «padpisalisia» starejšyja — i pakaciłasia. Rejtynh tynejdžera zaležaŭ nia tolki ad taho, ci dobra jon «machajecca», ale i ad kolkaści tych, chto za jaho hatovy «padpisacca». Niekatoryja, nia majučy šyryni ŭ plačach dy kułakoŭ nabitych, prydumlali sabie sami salidnuju «padpisku»: brata-desantnika ci dziadźku-aŭtaryteta.
U siońniašniaj Biełarusi palityčnyja adnosiny prostyja j pradkazalnyja, by ŭ savieckich dvaroch. Adzinaje, što padpisvać kudy-kolviek ciapier pryniata nie siaho-taho, a «svaje struktury», čaściakom nie spytaŭšy pra toje ŭ ich.
Voś Hančaryk padpisaŭ byŭ svaje prafsajuzy — vynik viadomy. Kołas u svaju palitkampaniju, jakaja ŭsio nijak nie pačniecca, padpisaŭ Licej. Soŭhajucca ciapier dzieci, ciarebiać navuku pa kvaterach. Trusaŭ, dałučyŭšysia da «piacioračnikaŭ», padpisaŭ ceły TBM — źbiraje achviaravańni na arendu novaha ofisu. Kali schiematyka nastupstvaŭ nahetulki ŭstojlivaja j hadami pravieranaja, dyk mo varta dumać napierad, pierš čym padpisvacca? Mo varta adkaźniej stavicca da «svaich strukturaŭ», suadnosić imaviernuju ryzyku i mahčymy plon?
Da poŭnaha kamplektu zastałosia Volskamu padpisać u jakuju-niebudź apazycyjnuju kampaniju fanataŭ «NRM», nadoŭha raźvitaŭšysia z kancertnymi zalami. Ale, vidać, Lavon čałaviek mudrejšy. Jon sam uzvodzić «rajon», u jakim sam ža stanovicca «karalom». Jon nie pieraraźmiarkoŭvaje ŭpłyvaŭ i nie dałučajecca da ŭpłyvovych płyniaŭ, jon sam stvaraje i ŭpłyvaje. Pavažaju, Lavonie.
Vacłaŭ Zajakoć
Kamientary