табе салодкі і прыемны дым
айчыны, што за годам год згарае,
а я люблю духмяныя сады
ў маім някідкім беларускім краі.
мне даспадобы глебы чорны лой
і сціплы вецер у палях ласкавых.
я не хачу выключнасці тваёй,
ні велічы дурной тваёй, ні славы,
ні бачыць, як шчыруе сынажаць,
дзе маці над чарговым сынам вые
і травы між касцей яго дрыжаць…
мне лепей мы — звычайныя, жывыя.
Сейчас читают
Беларусь уже не только о политзаключенных. С чем Светлана Тихановская поехала на один из главных форумов по безопасности в США и что там делал Сергей Тихановский

Комментарии
мне
я
у кожным радку гэтай прасці госпадзе паэткі
Рэд., вы сур'ёзна? гэта на ваш погляд паэзія? і гэта варта рубрыкі літаратура?