«Chto b da nas nie pryjšoŭ, my budziem abaraniacca sa zbrojaj u rukach», — papiaredziŭ Alaksandr Łukašenka tych, chto choča paŭtaryć u Biełaruś ukrainski scenar.
Łukašenka raskazaŭ, što mieŭ razmovy z krainami Zachadu adnosna vychadu z ukrainskaha kryzisu.
«Kali vy chočacie sutyknuć nas z Rasijaj, u vas nie ŭdasca», — raskazaŭ jon pra svoj adkaz zachodnikam u časie hetych kułuarnych razmovaŭ. «U samych składanych situacyjach my budziem razam z Rasijaj», — paŭtaryŭ jon.
«My budziem z Rasijaj», — trojčy paŭtaryŭ jon.
«Nas strašać: zaŭtra tut Pucin pryjdzie, nas zachopić. Kali pryjduć, my budziem zmahacca».
I kali Pucin pryjdzie, dyk jašče pytańnie, na čyim baku buduć ruskija vajavać, — napaŭžartam, napaŭsurjozna skazaŭ jon.
Nie nazyvajučy proźvišča viciebskaha aktyvista rasiejskaha ruchu Hieraščanki, Łukašenka vykazaŭ ździŭleńnie, što jaho dahetul nie vykinuli ź Biełarusi. «Da takich ludziej padychodzić jak da dyviersantaŭ!» — zahadaŭ jon.
«Vy ž mianie viedajecie, ja nikoli nie byŭ tualetnaj papieraj i nie budu», — źviarnuŭsia jon da pasła Rasii Surykava. «Biełaruskaja mova — heta rodnaja mova, i my pavinny jaje viedać. My zanadta aściarožna padtrymlivajem biełaruskuju movu», — pryznaŭsia Alaksandr Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Prapahanda pryčapiłasia da «darahoha» hadzińnika Łatuški. Toj raskazaŭ, što heta za madel nasamreč9
Kamientary