Suśvietnaja arhanizacyja achovy zdaroŭja apublikavała daśledavańnie, vyniki jakoha nie mohuć nie tryvožyć.
Dadzienyja SAAZ pakazvajuć rost ustojlivaści mikraarhanizmaŭ da antybijotykaŭ pa ŭsim śviecie. U dakładzie ŭkazvajecca, što mienavita rezistyŭnaść uzbudžalnikaŭ zachvorvańniaŭ da antybijotykaŭ moža stać hałoŭnaj pahrozaj zdaroŭju čałaviectva.
U dakładzie adznačajecca, što «kaniec ery antybijotykaŭ — kali prostyja infiekcyi ci niaznačnyja traŭmy mohuć pryvodzić da śmierci — nadzvyčaj vierahodny scenar u XXI stahodździ».
SAAZ zrabiła analiz dadzienych pa ŭstoŭlivaści kišečnaj pałački, klebsijeła pnieŭmanii, załacistaha stafiłakoka, pnieŭmakoka, uzbudžalnikaŭ nietyfoznaha salmanelozu, šyhieły i hanakokaŭ da antybijotykaŭ.
Dadzienyja dla daśledavańnia byli atrymanyja sa 114 krainaŭ śvietu, i va ŭsich rehijonach było zafiksavana źnižeńnie efiektyŭnaści antybijotykaŭ u dačynieńni da ŭsich siami infiekcyj.
Naprykład, ustojlivaść kišečnaj pałački, jakaja moža vyklikać urynainfiekcyi i zaražeńnie kryvi, da antybijotykaŭ hrupy ftorachinałonaŭ užo siońnia pieravysiła 50%. U 1980-ja, kali ftorachinałony pačali vykarystoŭvacca ŭ miedycynskaj praktycy, supraciŭlalnaść kišečnaj pałački była blizkaja da nula.
Situacyja ŭskładniajecca i tym, što ciaham apošnich 30 hadoŭ nie było raspracavana nivodnaha pryncypova novaha typu antybijotykaŭ.
Tamu pryjarytetnaju stała nieabchodnaść maksimalna pamienšyć užyvańnie antybijotykaŭ, kab zapavolić praces prystasoŭvańnia mikraarhanizmaŭ. Druhim važnym momantam źjaŭlajecca prafiłaktyka infiekcyjnych zachvorvańniaŭ: najpierš vakcynacyja i asabistaja hihijena.
Kamientary