Mnostva navukovych knižak napisana nienavukoŭcami, mnostva pierakładaŭ zroblena ludźmi, jakija nie skančali fakultetu zamiežnych movaŭ. Hetaksama i z hetaj knižkaj pra Michasia Zabejdu‑Sumickaha «Pieśniaj davaŭ ludziam radaść», vydadzienuju ŭ seryi «Našy słavutyja ziemlaki».
Hetaksama i z hetaj knižkaj pra Michasia Zabejdu‑Sumickaha «Pieśniaj davaŭ ludziam radaść», vydadzienuju ŭ seryi «Našy słavutyja ziemlaki». Takaja kniha pabačyła śviet tolki ciapier, praz 26 hadoŭ paśla śmierci Zabejdy. I napisaŭ jaje nie muzykazanaŭca, a juryst z Baranavičaŭ Aleś Horbač.
Ja byŭ śviedkam, jak paŭstavała hetaja kniha, jak u volny čas Aleś na elektracyi jechaŭ u Miensk i siadzieŭ u archivach.
«Ja staŭsia sučaśnikam, navat svajakom Zabejdy — viedaju hetulki padrabiaznaściaŭ jahonaha žyćcia. Hetak uciahnuŭsia ŭ pracu nad knihaj», — kaža aŭtar.
Aŭtar naradziŭsia na Ružančšynie, u susiedniaj praz rečku vioscy ad toj, dzie niekali žyŭ śpiavak. Staryja z vakolic jašče pamiatajuć pryjezdy Zabejdy na Baćkaŭščynu i biaspłatnyja vystupy ŭ sialanskich chatach. Kab adčuć asiarodździe, u jakim žyŭ Zabejda, aŭtar knihi naviedaŭ i Prahu, papracavaŭ u českich archivach. A samaje hałoŭnaje, pryvioz na mahiłu Zabejdy žmieńku piasočka z mahiły maci śpievaka, jakuju jon vielmi lubiŭ, ale apošni raz bačyŭ padčas vajny.
U knizie źmieščany žyćciapis našaha śpievaka, padazienyja nieviadomyja raniej fakty z burlivaha žyćcia pieśniara. Sabranaje ŭ adno cełaje toje, što drabinkami drukavałasia pa roznych vydańniach. Šmat cikavych i nie drukavanych raniej fatazdymkaŭ.
Mahčyma, niekali paśla źjaviacca bolš jomistyja daśledavańni pra Zabejdu‑Sumickaha. Ale spasyłacca jany buduć na hetuju, pieršuju, knihu, što stałasia jašče adnoj kładačkaj da viartańnia našaha słavutaha śpievaka ź niebyćcia.
Horbač A. Pieśniaj davaŭ ludziam radaść. — Miensk: Technalohija, 2007.
Kamientary