Za košt tych, chto spryčyniŭsia da razbureńnia histaryčnaj spadčyny
Pavodle jaho słoŭ, takoje rašeńnie možna pryniać na padstavie nievykanańnia dziaržaŭnymi słužačymi nacyjanalnaha zakanadaŭstva, mižnarodnych mietodyk, rekamiendacyj i pravavych aktaŭ, što ciahnie da straty biełaruskaj historyka‑kulturnaj spadčyny, jak častki ahulnajeŭrapiejskaj cyvilizacyi. Heta možna kvalifikavać jak prajavu etnacydu.
«Pradstaŭniki hramadzianskaj supolnaści Biełarusi vykazvajuć vostruju zaniepakojenaść praciaham niehatyŭnych pracesaŭ u halinie źbieražeńnia historyka‑kulturnaj spadčyny biełarusaŭ i inšych narodaŭ, jakija žyli na terytoryi našaj Baćkaŭščyny. Maštaby źniščeńnia pomnikaŭ nacyjanalnaj spadčyny, jak uniesienaj, tak i nie ŭniesienaj u Dziaržaŭny śpis historyka‑kulturnych kaštoŭnaściaŭ Respubliki Biełaruś, stanoviacca katastrafičnymi. Zvaroty i apielacyi ŭ orhany ŭłady, kantrolna‑revizijnyja, nahladnyja i pravaachoŭnyja struktury nie znachodziać ź ich boku parazumieńnia», — padkreśliŭ A.Astapovič.
Tavarystva achovy pomnikaŭ prapanuje ŭklučyć u śpis nievyjazdnych ministra kultury Uładzimira Maćviejčuka, namieśnika ministra kultury, staršyniu Navukova‑mietadyčnaj rady pa pytańniach achovy historyka‑kulturnaj spadčyny i restaŭracyi pry Ministerstvie kultury Uładzimira Hrydziušku, namieśnika načalnika upraŭleńnia achovy historyka‑kulturnaj spadčyny i restaŭracyi Ministerstva kultury Ihara Čarniaŭskaha, staršyniu Minskaha haradskoha vykanaŭčaha kamiteta Michaiła Paŭłava i staršyniu kamiteta architektury i horadabudaŭnictva Minharvykankama Viktara Nikicina.
«Historyka‑kulturnaja spadčyna Biełarusi — heta nie pryvatnaja ŭłasnaść kupki dziaržaŭnych čynoŭnikaŭ, heta navat nie nabytak adnoj tolki našaj krainy. Materyjalnyja i duchoŭnyja zdabytki na biełaruskich ziemlach naležać biełarusam, narodam, jakija žyli siarod nas, a taksama susiednim narodam», — zaznačyŭ A.Astapovič.
Ciapier čytajuć
«Nadzieja Ściapanaŭna». Mikita Najdzionaŭ apublikavaŭ paemu, jakaja naradziłasia ŭ Žodzinskaj turmie. Takoha paetyčnaha epasu ŭ biełaruskaj paezii XXI stahodździa jašče nie było
Kamientary