Vialikafarmatny płakat, pryznačany dla škoł, vajskovych čaściej i inšych hramadskich ustanoŭ, byŭ zaŭvažany ŭ adnoj z kniharniaŭ Hrodna. Na im chrestamatyjny siužet: vinšavańnie z Dniom Pieramohi, vyjavy savieckich uznaharod, dziaržaŭny hierb, fota vieterana… Ale što za vieteran na fota?
U 13 na froncie, u 20 — u Kramli…
Akazałasia, što heta viadomy ŭ internet-prastory Leŭ Hicevič, 1928 hoda naradžeńnia. Pavodle lehiendy samoha Lva Alaksandraviča, jon źbieh na front u 13 hod i paśpieŭ dałučycca da abarony Maskvy, paźniej pracavaŭ u aparacie absłuhoŭvańnia Kramla pry Stalinie i Chruščovie, ciapier prezident dabračynnaha fondu, siabra «Adzinaj Rasii» i bieźličy hramadskich arhanizacyj.
Fota Hiceviča ŭ himnaściorcy i kascy stała ikonaj dla rasijskaj prapahandy: jaho vykarystoŭvajuć na płakatach, dematyvatarach, nosiać partret Lva Alaksandraviča padčas mitynhaŭ. Sam jon lubić chadzić na roznaha rodu masavyja akcyi, čaściakom traplaje ŭ kadr. Vobraz sapraŭdy charakterny, prabivaje na ślazu.
Orden Vialikaj Ajčynnaj i kazačyja kryžy
Voś tolki kali pahladzieć na fota, dyk niezrazumieła, jakoje Hicevič maje zvańnie: to z pahonami pałkoŭnika, to radavoha, to staršaha lejtenanta. Pahony taksama — to tankavych vojskaŭ, to zvyčajnych strałkovych čaściej. Biełahvardziejski šaŭron u kolerach trykałora na rukavie himnaściorki čyrvonaarmiejca naohuł nie varty kamientaroŭ.
Kali raźbiracca ŭ ikanastasie miedaloŭ i adznak, to tut naohuł «čort nahu złomić»: i orden Vialikaj Ajčynnaj, i kazačy znak «LIJENC'-1945» (pamiatnaja adznaka kazakoŭ, jakija vajavali na baku Hitlera), i polskija ŭznaharody, i vialiki pravasłaŭny kryž, i…zvyčajnaja broška. Pra toje, što paradak našeńnia znakaŭ i ŭznaharodaŭ parušany, naohuł havorki niama.
SPS, «Načnyja vaŭki», kazaki i fašysty
Hicevič nie zastajecca ŭ baku i ad hramadskaha žyćcia. To razdaje ŭlotki demakratyčnaha «Sajuza Pravych Sił», to pazuje pobač z «Načnymi vaŭkami», to adkryvaje pomniki Krasnovu i Škuro (biełahvardziejcy, jakija padtrymali Hitlera) razam z kazakami i nieprychavanymi prychilnikami fašyzmu ŭ čornych kašulach dy z kałaŭratami na majkach.
Staŭleńnie da Druhoj Suśvietnaj vajny ŭ biełarusaŭ, biezumoŭna, moža być roznym. Ale navošta źmiaščać na płakatach dziaržpryznačeńnia nastolki sumnieŭnych piersanažaŭ? Niaŭžo heta nie abraza dla sapraŭdnych vieteranaŭ?..
Darečy, płakataŭ z partretami Vasila Bykava, Janki Bryla, Maksima Tanka albo luboha inšaha sapraŭdnaha frantavika pobač zaŭvažana nie było.
Ciapier čytajuć
Prapahanda pryčapiłasia da «darahoha» hadzińnika Łatuški. Toj raskazaŭ, što heta za madel nasamreč31
Kamientary