Zapiečanyja piercy: dla kanape, i na harnir, i samastojnaja zakuska
Samaja smačnaja harodnina źjaŭlajecca pry kancy žniŭnia i ŭ pačatku vieraśnia. Duchmianyja dačnyja pamidory, chrustkija ahurki i, kaniečnie ž, vialiki vybar piercaŭ. Ja asabista hatovaja jeści ich choć kožny dzień, bo varyjantaŭ pryhatavańnia prosta bieźlič (piercy faršyravanyja, rahu, leča, hulaš dy i prosta śviežyja ŭ sałatu). Ale ž moj ulubiony varyjant — heta zapiečanyja piercy. Ich možna vykarystoŭvać i dla kanape sa śviežym bahietam, dadavać u sałatu ci jeści prosta tak. Duchmianyja piercy, pramočanyja zaliŭkaj, nikoha nie pakinuć abyjakavym. Smačna jeści!
Nam spatrebicca:
- 4—5 piercaŭ;
- 100 mł aliŭkavaha aleju;
- 3 zubčyki časnaku;
- 1 st. ł. balzamičnaha vocatu;
- halinka baziliku;
- sol, pierac.
Piercy myjem i vykładvajem na blachu. Duchoŭku hrejem da 200 hradusaŭ (možna jašče ŭ dadatak padklučyć režym hrylu). Zapiakajem prykładna 30 chvilin. Raju pieravaročvać piercy, kab praces adbyvaŭsia raŭnamierna. Kali piercy stanuć miakkimi, dastajom z duchoŭki i pierakładvajem ci ŭ misku z nakryŭkaj, ci zavaročvajem u falhu: heta dapamoža piercam praparycca i dazvolić źniać skurku ź mienšymi vysiłkami. Dajom im pastajać chvilin 10—15.
U hety čas robim zaliŭku. Drobna narazajem časnok, źmiešvajem jaho z vocatam, alejem, bazilikam. Solim, pierčym.
Piercy ačyščajem ad skurki i nasieńnia, pierakładajem u słoik. Sok ad piercaŭ zachoŭvajem i taksama dadajom da zaliŭki. Zalivajem piercy, kab zaliŭka pakryvała ich całkam (kali treba, dadajom bolš aleju).
Pažadana dać piercam nastajacca niekalki hadzin pierad užyvańniem. Hatovuju stravu možna zachoŭvać u ladoŭni niekalki dzion, ale ja upeŭnienaja, što jana źniknie sa stała imhnienna.
Kamientary