U Kobrynie zhubiŭsia ručny vierabiej: siamja vyratavała jaho ad kata, pryručyła i vielmi pieražyvaje
8 śniežnia ŭ Kobrynie zhubiŭsia člen siamji — ručny vierabiej Žoryk. Historyju pra toje, jak dzikaja ptuška stała siabram i potym źnikła, raspaviadaje Alena.
«Hulajučy pa Kobrynie, maja siastra Iryna ŭbačyła, jak kotka ŭlezła ŭ hniazdo z ptušaniatami. Nie doŭha dumajučy, jana vyrašyła vyratavać apošniuju achviaru vusataha drapiežnika. Doma maleńkaha, całkam łysaha vierabja vychadzili, nakarmili i pakinuli ŭ siabie. Vyratavanuju ptušku my nazvali Žoryk. Jon pryvyk da ludziej i staŭ paŭnavartasnym členam siamji. Vierabiej pastajanna hulaŭ ź siastroj pa vulicy, minaki dzivilisia, jak jon siadaŭ da jaje na plačo, ruki, u kapiušon. Jana jamu jak mama była», — raspaviadaje Alena.
8 śniežnia vierabiej z haspadyniaj hulali ŭ rajonie aŭtavakzała. Jak zvyčajna, Žoryk byŭ pobač. Jon adlataje, ale varta pastukać pa plačy — viartaŭsia nazad. U niejki momant ptuška pierabłytała svaju vyratavalnicu ź inšaj dziaŭčynaj i sieła na čužy kapiušon. Taja spałochałasia i zmachnuła vierabja. U vyniku Žoryka šukali da nastupleńnia nočy, ale pošuki nie zaviaršylisia pośpiecham. Siamja prosić haradžan dapamahčy ŭ pošukach ptušynaha siabra.
Kali vy zaŭvažyli vierabja, jaki nie baicca ludziej i idzie na ruki, telefanujcie: +375(29) 707-50-86 (Alena).
A my vam kazali: «nie dumajcie, što heta kapiejki»! Stali viadomyja źviestki, kolki padachodnaha biełarusy Litvy pieraličyli roznym hramadskim strukturam3030
Kamientary