Напачатку мінулай восені трыццаць мастакоў і паэтаў з Беларусі, Літвы і Польшы сабраліся ў літоўскай Нідзе, на Куршскай касе і супольна ды плённа працавалі: хто вершы прысутных перакладаў на свае мовы, хто натхнёна распушчаў фарбы і… маляваў. Гэты праект быў настолькі ўдалы і плённы, што ў выніку нарадзілася дыхтоўная кніга «Словы і фарбы».
Напачатку мінулай восені трыццаць мастакоў і паэтаў з Беларусі, Літвы і Польшы сабраліся ў літоўскай Нідзе, на Куршскай касе і супольна ды плённа працавалі: хто вершы прысутных перакладаў на свае мовы, хто натхнёна распушчаў фарбы і… маляваў. Гэты праект быў настолькі ўдалы і плённы, што ў выніку нарадзілася дыхтоўная кніга «Словы і фарбы», а сустрэчы абяцаюць стаць рэгулярнымі і нават больш шырэйшымі — сёлета, магчыма, да пленэру далучацца і суседзі з поўдня — украінцы.
21 лютага ў Саюзе пісьменнікаў Літвы адбылася прэзентацыя альманаху. З беларусаў на трох мовах — беларускай, літоўскай і польскай, можна прачытаць паэтаў Алеся Пашкевіча, Уладзіміра Някляева, Барыса Пятровіча, Тацяну Сапач. Кніга аздоблена мастацкімі працамі Алеся Марачкіна, Генадзя Драздова, Рыгора Сітніцы, Кацярыны Сумаравай, паэта і мастака адначасова Алега Аблажэя.
Альманах — вельмі прыемны, гарманічны, мастацкі. Шкада толькі, што выдадзены ён ў Літве і ў вольны распаўсюд на Беларусь верагодна не патрапіць.
Цяпер чытаюць
«Спасибо, Лена! Продолжайте вести наблюдение». Афіцэр, які пісаў Харысавай, пасвіўся ў чатах палітэміграцыі, а некаторым дзяўчатам нават прапаноўваў абмяняцца нюдсамі9191
Каментары