У сябра вялікія праблемы. Піша ў сваім блогу на НН Аляксандр Класкоўскі.
У італьянскага сябра Лукашэнкі вялікія праблемы. Канстытуцыйны суд пазбавіў Берлусконі недатыкальнасці.
Паводле прагнозу «Еўраньюс», цяпер той найхутчэй што будзе вымушаны падаць у адстаўку, і ў краіне пройдуць датэрміновыя выбары.
Такім чынам, прылёт Берлусконі ў Мінск пад пытаннем. Нагадаю: аб хуткім візіце шэфа ў Беларусь падчас нядаўняга наведвання нашай краіны заявіў кіраўнік італьянскай дыпламатыі Фраціні.
Праўда, сам Берлусконі храбрыцца і заяўляе, што з пасады не сыдзе. Але, так ці іначай, яму, магчыма, будзе не да ваяжаў у «апошнюю дыктатуру Еўропы». Бо зараз экстравагантнага прэм’ера, які наламаў нямала рознага кшталту дроў, могуць засыпаць судовымі разборамі, што дагэтуль былі замарожаныя праз ягоны імунітэт.
Сваімі дзеяннямі і авантурамі Берлусконі яскрава ілюструе, што палітыкі — такія ж грэшныя людзі, як і простыя смяротныя. Вынесем за дужкі «дзяўчынак». Яму закідаюць аўтарытарныя замашкі, ціск на прэсу. Прыпіраюць абвінавачаннямі ў спробе подкупу сенатараў, даванні хабару, парушэнні падатковага заканадаўства.
Во, блін, што значыць гнілая дэмакратыя! Ніякай павагі да першай асобы. Дзяўбуць і ў хвост і ў грыву.
Магчыма, беларуская палітычная сістэма была б для Берлусконі вяршыняй жаданняў. Цыкнуў — і ўсе як мышы пад мятлой.
Ці выпадкова яны з Лукашэнкам адразу паразумеліся, калі той лётаў вясною ў Рым?
Але ж Берлусконі кіруе (пакуль што) у Італіі. І хоць дэмакратыя там далёка не ідэальная (ідэальнай нідзе няма і не будзе), механізм стрымак і супрацьвагаў, дзякуй богу, спрацоўвае. І Канстытуцыйны суд там, як бачым — не прыдатак адміністрацыі (ён зараз прызнаў не адпаведным канстытуцыі закон аб недатыкальнасці прэм’ера, які Берлусконі ў свой час і працягнуў). І ў незалежнай прэсы стае моцы, каб валтузіць першую асобу краіны (плюс медыямагната) так, што толькі пер’е ляціць.
Нарэшце, назіраюць і структуры Еўразвязу. Так, Еўрапарламент маецца разгледзець пытанне аб наездах Берлусконі на прэсу.
Карацей, да Мінска ў рангу прэм’ера Берлусконі можа так і не даляцець. Ну а турыстам тут ён, мусіць, не надта патрэбны.
Эх, такі піяр зрываецца ў тутэйшых трубадураў! Падвёў ты, браце Сільвіо!
Цяпер чытаюць
Пачобут паразважаў, ад чаго залежыць будучыня Беларусі1
Каментары