Тры тыдні без сэксу і іншыя правілы беларускіх алімпійцаў
Якіх установак прытрымліваюцца нашы спартоўцы?
Першае правіла многіх нашых алімпійцаў — партызанскае. Гэта калі атлет закрываецца ад цікаўных вачэй перад стартам.
Адзін з такіх зацятых партызанаў — кідальнік молата Іван Ціхан. Ён, дарэчы, і пасля спаборніцтваў не надта любіць выступаць публічна.
Найлепшая спартоўка Беларусі мінулага года Надзея Астапчук, якая выступае ў штурханні ядра, перад Гульнямі бярэ з Ціхана прыклад:
«Пасля спаборніцтваў дамо любыя інтэрв’ю, а цяпер — не, — кажа трэнер штурхальніцы Аляксандр Яфімаў. — Яна сарамлівая. Справа — на першым плане, размовы — на другім».
Агульнавядома, што многія баксёры напярэдадні паядынкаў не займаюцца сэксам. Пытаемся ў трэнера Канстанціна Маханькова (на Гульні ў Лондан ён вязе байца Сяргея Карнеева), чаму майстрам скураных пальчатак даводзіцца адмаўляцца ад мілосных уцехаў з жанчынай і як доўга трэба ўстрымлівацца.
Канстанцін Маханькоў: «Тры тыдні. Злейшым будзеш на рынгу. Найлепшая канцэнтрацыя тады. І пасля любошчаў моц у нагах страчваецца».
Алімпійскія чэмпіёны Пекіна ў веславанні браты Багдановічы спускаюцца на ваду, надзеўшы хрысціянскія крыжыкі. А таксама вераць і прытрымліваюцца забабонаў, што за два тыдні да Алімпіяды не варта галіцца і стрыгчыся.
Многія з нашых футбалістаў, гэта не сакрэт, вераць у цэлы шэраг забабонаў. Нехта кладзе ў гетры шчаслівыя манеткі. Нехта заўжды шнуруе буцы, пачынаючы выключна з адной і той жа нагі. А пенальці нашы хлопцы зазвычай прабіваюць, паставіўшы мяч ніпелем наперад. Праўда, гэтак жа сябе паводзіць пераважная большасць футбалістаў свету. Таму нязголеная барада ці манетка ў гетрах наўрад ці стануць важкім пераможным фактарам на футбольным полі.
Тэнісіст Максім Мірны не спажывае за дзень да матча мяса — каб лягчэй рухацца на корце.
Чэмпіёнка свету ў плаванні Аляксандра Герасіменя пагаджаецца, што адмаўляцца ад любошчаў перад стартам ці не спажываць нейкіх прадуктаў — нармальна.
Аляксандра Герасіменя: «Гэта аб’ектыўныя прычыны, а не прусакі ў галаве. Нехта гэтых правілаў прытрымліваецца, нехта не. Таму так і павінна быць».
А вось што да забабонаў, то Аляксандра вырашыла для сябе, што верыць у іх не варта.
Аляксандра Герасіменя: «Я лічу, што гэта няправільна і гэтага не павінна быць, каб ні ад чаго не залежаць».
Цяпер чытаюць
«Я так далёка забралася. Шкада толькі, што не магу паказаць гэта тату». Як жыве дачка Паўла Шарамета праз 10 гадоў пасля яго гібелі6
Каментары