Biełaruskija muzykanty vystupili suprać śmiarotnaha pakarańnia

Biełaruskija muzyki abjadnalisia ŭ supolny prajekt «Apošni zołak», pryśviečany baraćbie za admienu śmiarotnaha pakarańnia ŭ našaj krainie.

Biełaruś zastajecca apošniaj krainaj u Jeŭropie, dzie dahetul złačynca moža być asudžany na śmierć.

«Pažyćciovaje źniavoleńnie ŭ vypadku asabliva ciažkaha złačynstva budzie bolš słušnym pakarańniem», — miarkuje Lavon Volski. «Mastactva źjaŭlajecca adnym z vyšejšych prajaŭleńniaŭ čałaviečaj natury, a śmiarotnaje pakarańnie — adnym ź nižejšych», — tłumačyć svaju pazicyju Źmicier Vajciuškievič.

Supolnyja prajekty — dobraja tradycyja biełaruskich muzykaŭ. Niekatoryja z takich składanak stanavilisia histaryčnymi źjavami ŭ ajčynnaj kultury, jak lehiendarnyja «Narodny albom» i «Ja naradziŭsia tut».

Sioletni prajekt byŭ arhanizavany pravaabaroncami-«viasnoŭcami» i prymierkavany da Suśvietnaha dnia baraćby suprać śmiarotnaha pakarańnia, jaki štohod adznačajecca 10 kastryčnika.

«Chaciełasia, kab jak maha bolšaja kolkaść ludziej daviedałasia hetuju infarmacyju i pahladzieła kancert.

Adnak realii, jakija isnujuć u našaj krainie, nie dazvalajuć sabrać stadyjony ci «Minsk-Arenu». Mnohija z vykanaŭcaŭ znachodziacca ŭ Biełarusi ŭ «čornych śpisach», u ich niama mahčymaści vystupać», —

tłumačyć kaardynatar kampanii «Pravaabaroncy suprać śmiarotnaha pakarańnia ŭ Biełarusi» Andrej Pałuda.

Tamu zapis prajekta było vyrašana arhanizavać u Biełastockaj fiłarmonii. Bilety na kancert nie pradavalisia, tamu hledačoŭ u zali było vobmal. Zatoje tranślacyja ładziłasia na dziasiatak sajtaŭ, siarod jakich i «Naša Niva».

Kožny ź siami vykanaŭcaŭ praśpiavaŭ pra toj ci inšy sposab śmiarotnaha pakarańnia.

Naprykład, u pieśni Lavona Volskaha možna było pačuć pra ŭkryžavańnie, u Hanny Chitryk pra hiljacinu, a ŭ Źmitra Vajciuškieviča — pra šybienicu. Aproč ich, zaśpiavali Alaksandr Pamidoraŭ, Nasta Špakoŭskaja (Naka), Aleś Dzianisaŭ (Ludzi na Bałocie) i Viktar Rudenka, viadomy pa prajektach Rostany i Dali.

Tym časam nad scenaj razhortvałasia jašče adna dzieja.

Pobač sa śpievakami stajała mastačka, jakaja malavała piaskom na śpiecyjalnym stoliku. Atrymanyja vyjavy ŭ žyvym efiry retranślavalisia na vialiki ekran.

Hety niezvyčajny vid mastactva demanstravaŭsia hledačam na praciahu ŭsiaho kancerta — bolš za hadzinu.

Pavialičyć

Zapis kancertu «Apošni zołak» budzie raspaŭsiudžvacca na DVD-dyskach. A 10 kastryčnika, u dzień Suśvietnaha dnia baraćby suprać śmiarotnaha pakarańnia, adbudziecca paŭtor kancerta.

Apytanka

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0