Tysiačy ludziej pryjšli raźvitacca ź Niłam Hilevičam
U Pietrapaŭłaŭskim sabory Minska prachodzić raźvitańnie z narodnym paetam Biełarusi Niłam Hilevičam. Pachavajuć piśmieńnika na Kalvaryjskich mohiłkach pobač z žonkaj.
14:45
Panichida ŭ Śviata-Pietrapaŭłaŭskim sabory zavieršanaja. Raźvitańnie ź Niłam Hilevičam praciahniecca na Kalvaryjskich mohiłkach, dzie jaho pachavajuć.
Pierad tym, jak vynieści trunu ź ciełam Narodnaha paeta, jaje nakryli bieła-čyrvona-biełym ściaham.
Darečy spačuvańni z pryčyny śmierci narodnaha paeta vykazali mitrapalit Minski i Zasłaŭski Pavieł, a taksama mitrapalit Fiłaret.
U liście ad mitrapalita Paŭła dvojčy praskočyła słova «biełorusija».
Piśmieńnik Viktar Kaźko, vystupajučy na panichidzie, paraŭnaŭ Hileviča z zubram.
«Uspomnicie, niedzie 100 hadoŭ tamu zabili apošniaha zubra na Biełarusi. I što? Chaj zabili, ale jany nie tolki viarnulisia i znoŭ zasialili ŭsiu Pušču, ale ciapier my jašče i dzielimsia zubrami z usioj Jeŭropaj. Tamu ja vieru, što choć hety zubr syšoŭ, u nas jašče ŭsio napieradzie, zubry viernucca, našaje słova jašče prahučyć», — skazaŭ Kaźko.
«Pieradusim, heta Nił stvaryŭ Tavarystva biełaruskaj movy, daŭ jamu nazvu ŭ honar Franciška Skaryny. Heta jon dabiŭsia taho, što ŭ 91-m hodzie našaja kraina stała nazyvacca Respublikaj Biełaruś, što nad joj uźniaŭsia bieła-čyrvona-bieły ściah i hierb «Pahonia». Dabiŭsia rekanstrukcyi hetaj carkvy, u jakoj jaho adpiavajuć. Što tut było raniej? — Archiŭ kastryčnickaj revalucyi. Ja ŭpeŭnieny, što jašče buduć vulicy imia Hileviča i pomniki jamu. Ale najhałoŭny pomnik jamu — heta mova, za jakuju jon zmahaŭsia ŭsio žyćcio, zaŭždy jaje baraniŭ», — vystupiŭ staršynia TBM imia Skaryny Aleh Trusaŭ.
«Nił Symonavič byŭ sałoŭkaj ziamli biełaruskaj, jon hienij, dadzieny nam Boham. Dyk zachavajma tuju spadčynu, što jon nam pakinuŭ», — skazaŭ Piatro Kraŭčanka.
Vialiki bukiet ružaŭ pryniesła ministr infarmacyi Lilija Ananič.
13.00
Pačałasia carkoŭnaja słužba.
12:45
Ludzi praciahvajuć źbiracca la sabora. Acanić ich kolkaść składana, ale adnaznačna možna skazać, čto ich užo bolš za paru tysiač. Ludzi pryjechali z roznych kutkoŭ krainy, prynamsi pa razmovach čuvać, što niekatoryja pryjechali i z Babrujska, i z Baranavičaŭ.
Były staršynia Fiederacyi prafsajuzaŭ Biełarusi i kaleha Niła Hileviča pa Viarchoŭnym Saviecie 12-ha sklikańnia Leanid Kozik, fota Radyjo Svaboda
12:15
Ludziej sabrałosia stolki, što nie ŭsie mohuć uvajści ŭ chram.
La truny pačałosia adpiavańnie, u im biaruć udzieł vierniki Bractva ŭ honar Vilenskich mučanikaŭ.
Bractva dziejničaje pry Śviata-Pietra-Paŭłaŭskim sabory, abjadnoŭvaje pieravažna intelihiencyju. Bractva bačyć svajo pryznačeńnie ŭ dapamozie Carkvie nieści duch pravasłaŭja ŭ siam`iu, hramadstva, nacyjanalnuju kulturnuju tradycyju, rychtuje i vydaje carkoŭnyja kalendary, histaryčnuju i relihijnuju litaraturu na biełaruskaj movie.
12:05
Siarod tych, chto pryjšoŭ — ludzi roznaha uzrostu. Kvietki da truny ŭskłali niekalki chłopcaŭ ŭ formie Śpiecyjalizavanaha liceja MUS Biełarusi.
11:55
Kvietak nastolki šmat, što jany nie źmiaščalisia, i dla ich prynieśli dadatkovy stoł. Ludzi stajać u čarzie, kab padyści da truny.
Žurnalist Paŭluk Bykoŭski.
11:37
Aleh Trusaŭ na pytańnie «Našaj Nivy», kamu možna siońnia prysudzić zvańnie narodnaha paeta, adkazaŭ «Arłoŭ, Skobła, Razanaŭ, Niaklajeŭ. Ale ŭłada siońnia nie daje, bo im heta nie patrebna. Dla siońniašniaj ułady niama Paetaŭ. Treba dačakacca volnaj Biełarusi».
Stanisłaŭ Šuškievič skazaŭ, što zaraz dziaržtelekanały buduć škadavać pra sychod Hileviča, ale raniej jany jamu słova nie davali. Bo dziaržuładzie mastadonty nie patrebnyja».
11:10
U chramie znachodzicca kala 200 čałaviek, ludzi iduć i iduć.
Niasuć achapki kvietak, vializnyja bukiety biełych i čyrvonych ružaŭ. Truna prosta patanaje ŭ ich.
Niekatoryja płačuć.
Pryjšli raźvitacca pieršy kiraŭnik niezaležnaj Biełarusi Stanisłaŭ Šuškievič, staršynia TBM Aleh Trusaŭ, hramadski dziejač Źmicier Daškievič, pradstaŭniki navukovaj intelihiencyi.
Pryjšoŭ ministr kultury Barys Śviatłoŭ, jon taksama prynios kvietki. Na pytańnie žurnalistaŭ, ci buduć pravodzicca niejkija mierapryjemstvy na dziaržaŭnym uzroŭni pa ŭšanavańni pamiaci Niła Hileviča, jon adkazaŭ: «Tut my śpiašacca nie budziem».
Razam z tym na vulicy mnoha ludziej u cyvilnym u charakternych čornych šapačkach.
***
Raźvitańnie z narodnym paetam Biełarusi prachodzić z 11 da 13 hadzinaŭ u Śviata-Pietrapaŭłaŭskim sabory (Minsk, vuł. Rakaŭskaja, 4, stancyja mietro «Niamiha»).
A 13-j tam ža pačniecca carkoŭnaja słužba, a 14-j — hramadzianskaja panichida.
Pachavajuć Niła Hileviča na Kalvaryjskich mohiłkach, kala žonki.
Narodny paet Biełarusi pamior 29 sakavika ŭ Minsku, na 85-m hodzie žyćcia.
Ciapier čytajuć
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary