«Baču, niešta šeraje lacić. Atrymała askołak». Paciarpiełyja dzieci z aŭtobusa raspaviali, što zdaryłasia ŭ Branskaj vobłaści

Dzieci z aŭtobusa, jaki trapiŭ pad mierkavanuju ataku drona ŭ Branskaj vobłaści, raskazali, što adbyvałasia.

Paciarpiełych dziaciej, jakija jechali z Homielskaj vobłaści na adpačynak u Hielendžyk, pakazaŭ kanał STB. Aŭtary siužeta biez padrabiaznaściej raspaviali, što maršrut na bolš niebiaśpiečny čamuści vyrašyŭ źmianić kiroŭca. Praŭda, jak vyśvietliłasia, niekatoryja baćki navat nie zadumvalisia, što daroha moža być niebiaśpiečnaj.

Adnoj z pasažyrak aŭtobusa była 11‑hadovaja Maša Kryčaŭcova. Jana jechała na mora razam z bratam.

«My siadzieli, nam uklučyli mulciki. Ja adviarnułasia. I baču, što niešta lacić, tam šeraje niešta było. Askołak u mianie byŭ. My vyjšli z aŭtobusa i pajšli ŭ les, pryjechali vajskoŭcy, akazali ŭsim dapamohu, vyklikali chutkuju. My pajechali na chutkaj. Mnie vydalali askołki tut, tut i tut», — raskazała Maša.

Pavialičyć

Dziaŭčyncy zrabili apieracyju i vydalili askołki, ciapier žyćciu Mašy ničoha nie pahražaje.

U piaredniaj častcy aŭtobusa siadzieŭ 10‑hadovy Jarasłaŭ Maciušenka. Jaho čakaje apieracyja: u chłopca askołki ŭ kiści, paškodžanyja hrudnaja kletka i kalena.

«Ja źbiraŭsia ŭžo kłaścisia spać, užo pačynaju zapluščvać vočy, adbyŭsia vybuch. Ja adrazu pačaŭ kłaścisia na padłohu. U mianie na ruce było vielmi šmat kryvi», — raskazaŭ Jarasłaŭ.

U Krasnadarski kraj Jarasłaŭ jechaŭ razam z baćkami, jany nie paciarpieli. Pavodle słoŭ baćki, pajezdku płanavali ź lutaha. Pra toje, što maršrut idzie praz rehijon pavyšanaj niebiaśpieki, darosłyja nie zadumvalisia.

«U nas było dva varyjanty, albo Hielendžyk, albo Kabardzinka. Vyrašyli pajechać u ahulnaj hrupie ŭ Hielendžyk. Naturalna, panika była, tamu što raźbitaje škło, kryk, płač, šmat kryvi», — kaža Alaksandr Maciušenka.

Siarod paciarpiełych — piaciora dziaciej. Samy ciažki pacyjent jašče ŭ reanimacyi. Arciomu zrabili apieracyju, jon užo aprytomnieŭ i pačaŭ dychać sam. Jaho maci Natalla taksama była ŭ aŭtobusie. Jana raskazała, što vyciahvała syna sama, a paśla łaviła mašynu, kab chutčej zavieźci jaho da daktaroŭ.

Pavialičyć

«Ja vyciahvała sama. Mnie niechta z našych baćkoŭ dapamoh. My spynili mašynu, zvyčajnuju mašynu, musić, dačnik niejki jechaŭ. Chutkaj nie było, rana surjoznaja, strata kryvi vialikaja była. My pajechali ŭ pieršy nasieleny punkt, tam akazali pieršuju dapamohu. Było strašna jechać, ale kali ŭžo apynulisia na terytoryi Biełarusi, mirnaje nieba nad hałavoj — heta nie prosta słovy, heta darahoha varta», — adznačyła Natalla.

Paciarpiełaha treniera rečyckaj futbolnaj kamandy pakłali ŭ vajenny špital. U jaho šmatlikija ranieńni, jaho stan miedyki aceńvajuć jak siaredniaj ciažkaści.

U sieradu, 17 červienia, u Branskaj vobłaści byŭ paškodžany aŭtobus, jaki pieravoziŭ dziaciej z futbolnaj kamandy dziciača-junackaj spartyŭnaj škoły №2 horada Rečycy, a taksama navučencaŭ pryvatnaj tancavalnaj studyi. Jak śćviardžajuć rasijskija ŭłady, udar byŭ nibyta naniesieny ŭkrainskim bieśpiłotnikam.

U vyniku zdareńnia zahinuła žančyna, jakaja supravadžała hrupu dziaciej i była žonkaj treniera kamandy. Jašče vosiem čałaviek, u tym liku šaściora dziaciej, atrymali traŭmy roznaj stupieni ciažkaści.

U čaćvier i piatnicu ŭsich paciarpiełych dastavili ŭ Biełaruś.

• 0
• 0
• 0
• 5
• 0
• 1
• 0
• 0