Achoŭniki i ich dzieci

Žyvučy ŭ pastajannaj tryvozie za svoj status i dabrabyt, biełaruskija čynoŭniki nia chočuć, kab hetak ža pahana pačuvalisia i ichnyja dzieci, a tamu ŭsimi praŭdami i niapraŭdami spryjajuć ich vyjezdu za miežy «zony». Piša Anatol Sidarevič.

Siady‑tady ja zachodžu ŭ hetuju ŭstanovu paabiedać. Na hety raz maim susiedam za stałom byŭ dziadźka hadoŭ za piaćdziasiat. Ja nie ciahnuŭ jaho za jazyk. Jon pačaŭ pieršy. Spytaŭsia, ci na pensii ja, i, pačuŭšy admoŭny adkaz, dziadźka pachvaliŭsia: «A ja na pensii». I dadaŭ: «Mnie pałažyli piaćsot». «Piaćsot tysiač rubloŭ?» — spytaŭsia ja. «Nie, — skazaŭ dziadźka, — piaćsot dalaraŭ». Prykinuŭšy, kolki ž heta budzie na biełaruskija rubli, ja spytaŭsia: «Dobryja zarobki mieli?» Dziadźka znoŭ spavažna adkazaŭ: «Ja pałkoŭnik DAI ŭ adstaŭcy». Dalej jon pachvaliŭsia, što słužyć ciapier u adnoj firmie i tam maje niebłahi zarobak. «Žyć možna», — reziumavaŭ dziadźka. Adnak nia hetyja słovy byli apošnimi. Zusim niečakana dla mianie prahučała, što jahonaja dačka, dačka pałkoŭnika DAI ŭ adstaŭcy, čałavieka, całkam lajalnaha da ŭradu, čałavieka, jaki da 500‑dalaravaj pensii maje niemały zarobak dy jašče pryvilei (paliklinika i špital Ministerstva ŭnutranych spravaŭ, sanatoryja i h. d.), što dačka hetaha čałavieka žyvie nie ŭ Biełarusi, a ŭ Niamieččynie i što jana tam maje stałaje žycharstva, što dobra ŭładkavałasia i žyvie tak, jak u Biełarusi joj nie žyłosia b, bo tutaka jana zarablała b najbolš jakich 600—700 tysiač, a tamaka maje značna bolš.

Mianie ledź nie prarvała: jakoha ž čorta ty baroniš hety režym i hetyja paradki, a sam svaich dziaciej vypraŭlaješ na Zachad? Kali tabie tak padabajucca hety ład i hetyja paradki, trymaj i svaich dzietak tut.

Mianie ŭsio ž nie prarvała. Ja moŭčki dasłuchaŭ vychvalańnie adstaŭnoha pałkoŭnika DAI i, źjeŭšy svoj abied, padaŭsia z hetaje ŭstanovy. Na śviežym pavietry ja padumaŭ: usio pravilna, tak i pavinna być. Ty ž sam pisaŭ adrazu paśla pieršych (i spraviadlivych) prezydenckich vybaraŭ, što Biełaruś pieratvarajecca ŭ palicejskuju dziaržavu. Na tvaich vačach kraina, čym dalej tym bolš, pieratvarałasia ŭ «zonu», dzie jość načalnik, jaho namieśnik pa haspadarčaj častcy, svoj unutrany sud, kulturna‑vychavaŭčaja častka, nahladčyki, operupaŭnavažany, sieksoty, stukačy i achova. Usie hetyja namieśniki, sudździ, nahladčyki jak mohuć abmiažoŭvajuć kantakty «zony» z vonkavym śvietam, achoŭvajuć i sprabujuć apraŭdać ustalavany ŭ «zonie» paradak. Usie jany ličacca svabodnymi, ale žyvuć u stałym maralna‑psychalahičnym dyskamforcie, bo vydatna viedajuć, što ŭ kožny momant kožny ź ich moža stać zekam.

Žyvučy ŭ pastajannaj tryvozie za svoj status i dabrabyt, hetyja kulturtrehiery, vychavacieli, nahladčyki i sieksoty nia chočuć, kab hetak ža pahana pačuvalisia i ichnyja dzieci, a tamu ŭsimi praŭdami i niapraŭdami spryjajuć ich vyjezdu za miežy «zony». Kab adciahnuć uvahu ad ekspartu ŭłasnych dziaciej, achoŭniki paradku viaščajuć nasielnikam «zony», što heta apazycyja ŭładkoŭvaje svaich dzietak na praklatym Zachadzie. Ja i sam viedaju takich apazycyjaneraŭ i «apazycyjaneraŭ», jakija nia tolki svaich dziaciej tudy adpravili, ale j sami pajechali na tamtejšyja smačnyja bułki. Ale Vincuk Viačorka i jahonyja dzieci tut. Lavon Barščeŭski i jahonyja dzieci tut. Anatol Labiedźka i jahony syn tut. Siarhiej Kalakin i jahonyja dzieci tut. Alaksandar Kazulin i jahonyja dočki tut. Anatol Laŭkovič tut. Bolšy Laŭkovičaŭ syn, dyplamavany juryst, nia moža znajści pracy, bo maje kiepskaje proźvišča. Praz hetaje proźvišča mienšy syn musiŭ jechać na vučobu na levy bierah Buhu. Tak i jeździć to ź Bieraścia ŭ Varšavu, to z Varšavy ŭ Bieraście. Ci atrymaje tut prava na pracu — pytańnie.

Hetaje pytańnie, pytańnie pra toje, z čaho žyć, treba dumać, nie staić pierad synam ministra zamiežnych spravaŭ Siarhieja Martynava, jaki (syn) niabłaha ŭładkavaŭsia ŭ Litvie. Hołas syna byłoha ministra, ciapierašniaha rektara Biełaruskaha ekanamičnaha ŭniversytetu Šymava my majem ščaście ledź nia kožny dzień čuć na rasiejskaj słužbie radyjo «Svaboda».

Imia takim eksparteram, jak Martynaŭ i Šymaŭ, — lehijon. Harantavaŭšy dzieciam dabrabyt, jany raśpisalisia ŭ tym, jakuju systemu ličać bolš efektyŭnaj — biełaruskuju ci eŭrapiejskuju.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0