20 traŭnia ŭ vioscy Haroškaŭ Rečyckaha rajonu ładziłasia tradycyjnaje śviata paezii «Duch— heta, ludzi, Ja» — na pamiać vybitnaha biełaruskaha tvorcy Anatola Sysa.
Ušanavać pamiać Anatola Sysa, pačytać vieršy pryjechali ź Miensku staršynia Sajuzu biełaruskich piśmieńnikaŭ Barys Piatrovič, paety i prazaiki Aleś Lipaj, Uładzimier Siŭčykaŭ, Aleś Paškievič, Siaržuk Sys, maładziejšyja tvorcy — Cichan Čarniakievič, Źmicier Zacharevič, Siuzana Paŭkšteła, Maksim Klimkovič. Byli tut taksama prychilniki tvorčaści Sysa z Homla, Rečycy, Śvietłahorsku, Vietki.
Litaratary razam ź ziemlakami paeta ŭskłali kvietki na viaskovych mohiłkaŭ u Haroškavie, dzie u 2005 hodzie Anatol Sys byŭ pachavany pobač z baćkami — Maryjaj Ivanaŭnaj i Cichanam Ciareńcievičam. Kožny imknuŭsia dakranucca da plača paeta albo da sałaviejki, uvasoblenych znanym biełaruskim skulptaram Hienikam Łojkam u kamieni i srebnym lićci.
Paśla hetaha śviata paezii pieramiaściłasia ŭ viosku, u sad la radzinnaj chaty paeta.
Kožny z vystupoŭcaŭ pryhadvaŭ svaje sustrečy z Anatolem Sysam. Dyrektar infarmacyjnaj kampanii «BiełaPAN», paet Aleś Lipaj, jaki ŭpieršyniu pryjechaŭ u Haroškaŭ, zapomniŭ sustreču z Anatolem z-za razvahaŭ pra śmierć jak zakon žyćcia. Z hutarki naradziŭsia navat vierš, pra «źviera», jaki siadaje kožnamu čałavieku na kaleni pierad sychodam u inšy śviet. Adnak, zaŭvažyŭ Lipaj, daloka nia kožnamu siadaje na plačo «srebny sałaviej» — Anatolu jon sieŭ, i paezija jaho voś užo dvanaccać hadoŭ hučyć vakoł baćkoŭskaj chaty i naahuł tam, dzie žyvie biełaruskaje słova.
Prysutny na śviacie paezii staršynia Biełaruskaha tavarystva achovy pomnikaŭ historyi i kultury Anton Astapovič prapanavaŭ, kab u Haroškavie ŭ byŭ stvorany litaraturny muzej paeta Anatola Sysa. Dziaržava ŭ hetym planie maje taksama prajavić zacikaŭleńnie:
«Ale na prykładzie stvareńnia muzeja Alesia Adamoviča ŭ pasiołku Hłuša baču, što dajecca heta nadzvyčaj ciažka. Tamu pa pieršym časie varta nadać rodnaj chacie Sysa status historyka-kulturnaj kaštoŭnaści. Tavarystva mahło b akazać metadyčnuju dapamohu ŭ hetaj spravie. Tolki chto voźmiecca ŭvasobić hetuju ideju ŭ žyćcio, pakul nie ŭjaŭlaju», — kaža Astapovič.
Kamientary