Lehiendarny śpiektakl «Tutejšyja» pavodle adnajmiennaj pjesy Janki Kupały pastaviać znoŭ u kancy 100-ha teatralnaha siezona, u červieni, na scenie Kupałaŭskaha teatra, piša Radyjo Svaboda.
«Z tvoraŭ Kupały ŭ nas idzie ciapier tolki «Paŭlinka», — kaža mastacki kiraŭnik Mikałaj Pinihin. — «Tutejšyja» — heta byŭ sapraŭdy lehiendarny śpiektakl. Nie tamu, što kłasny śpiektakl, a tamu, što byli 90-ja hady. Jašče niezaležnaść nie była abvieščanaja.
Ciapier ja prydumaŭ inšuju formu.
Heta zusim nie padobna da taho, što było raniej. Navat kali ničoha nie atrymajecca, to tekst Kupały ŭsio adno pavinien hučać z našaj sceny. Dla mianie heta najlepšaja jahonaja pjesa. Samaja surjoznaja, samaja hruntoŭnaja i samaja sučasnaja. Bo my nie budziem pamiežžam pamiž łacinskaj kulturaj i vizantyjskaj», — skazaŭ jon.
Ciapier čytajuć
«Abo my ciabie zhvałcim, abo ty paholiš baradu razam z hałavoj». Łachvič raskazaŭ, što ź im adbyłosia13
Kamientary