Kuźniacoŭ: Usio heta my prachodzili. Ale ŭpieršyniu ŭsio heta — kali praciŭnikaŭ Łukašenki bolšaść

Pačytaŭ u fejsbuku niekalki svarak pamiž «novymi/niabitymi» i «starymi/bitymi» aktyvistami, piša stvaralnik homielskich «Mocnych navinaŭ» Piatro Kuźniacoŭ.

Dzie novyja-niabityja raspaviadajuć pra toje, jak «marhinalnaja apazicyja» za 26 hadoŭ ničoha nie zrabiła. A jany — «upieršyniu ŭ historyi» zapoŭnili Banhałor, «upieršyniu ŭ historyi» abjadnalisia nu i ŭsio takoje.

Adnak u toj ža čas ja pryśviaciŭ pracy ŭ apazicyjnych arhanizacyjach 11 hadoŭ svajho žyćcia, z 2004 pa 2015, i tym, chto niezadavoleny «marhinalnaj apazicyjaj», jakaja za 26 hadoŭ «ničoha nie zrabiła», chaču skazać nastupnaje.

I abjadnańni, i Banhałory. Usio toje ž samaje, tolki inšaje asiarodździe — što na samoj spravie ŭpieršyniu, dyk heta toje, što adbyvajecca heta va ŭmovach elektaralnaj bolšaści praciŭnikaŭ dziejnaj ułady (heta značyć, apazicyi).

Bolšaść usio zadavalniała, bolšaść nie chadziła na płoščy i pikiety, nie stanaviłasia ŭ čarhu i nie zapisvałasia ŭ partyi. Bolšaść zajmałasia svaimi spravami — naładžvała svajo žyćcio i pobyt tak, jak umieła, dla dasiahnieńnia maksimalnaha dastupnaha kamfortu.

I tolki tamu, što ŭ bolšaści ŭsio było vielmi navat ok, jana na praciahu mnohich hadoŭ žyła pa pryncypie «ja ŭ palityku nie lezu», tolki tamu apazicyjnyja partyi i arhanizacyi byli vymušanyja isnavać jak «rečy ŭ sabie» i, adpaviedna, zahnivać da ciapierašniaha sumnaha stanu.

Ja navat nie budu pisać i kazać pra tych, chto za hetyja hady prynios siabie ŭ achviaru. Byŭ zabity, siadzieŭ u turmie, ratavaŭsia ŭ emihracyi, pazbaviŭsia karjery, skončyŭ žyćcio samahubstvam. Tysiačy i tysiačy čałaviek achviaravali saboj dziela tych, kamu było ŭsio adno i chto zajmaŭsia svaimi spravami — dziela taho, kab potym hetyja, kamu było ŭsio adno, skazali im, što jany ničoha nie zrabili. Tut lohka dacca ŭ emocyi, a ja chaču pakinuć racya.

«Bityja» mohuć svarycca na «niabitych» za toje, što tyja byli ŭ baku, ale ŭsio roŭna karysna było b spytać siabie: a što rabili nie tak, raz vyjšła toje, što vyjšła?

Kali ŭ nas kožny moža vystavić pretenzii kožnamu, mahčymyja dva scenary kalektyŭnych pavodzin.

My taksama možam abjadnacca nie «štabami», a nacyjaj. Adkłaści ŭzajemnyja kryŭdy i paproki i znajści nacyjanalny kansensus u tym, što hetaja ŭłada pavinna syści. I dziejničać razam na vynik, tamu što pa-inšamu vyniku nie budzie.

Voś druhaja madel — heta składana, vielmi składana i ciažka. Ale heta naš varyjant i jon adziny. Inšaha nam nie dadziena.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0