Rasijskija vajskoŭcy nanieśli ŭdar pa čyhunačnym vakzale Chiersona. U vyniku zahinuŭ palicyjant, a dvoje jaho kaleh i dvoje cyvilnych asob paranienyja. Pra heta paviedamiŭ prezident Ukrainy Uładzimir Zialenski ŭ svaim viačernim zvarocie.
«Składany dzień. Tolki što byŭ dakład pa abstrele Chiersona. Rasijski ŭdar pa čyhunačnym vakzale. Evakuacyjny ciahnik. Usie słužby ciapier na miescy. Kolkaść zabitych i paciarpiełych ciapier vyśviatlajecca. Na miescy było šmat cyvilnych. Usie abnaŭleńni infarmacyi buduć pradstaŭlenyja adpaviednymi słužbami», — skazaŭ Zialenski.
Pa źviestkach, apublikavanych Ukrainskaj čyhunkaj, u vyniku abstrełu paškodžanyja vakzał i ruchomy sastaŭ. Viadoma pra niekalki paranienych rabotnikaŭ.
Paśla ministr unutranych spraŭ Ukrainy Ihar Klimienka paviedamiŭ, što padčas masiravanaha abstrełu horada na vakzale kala 140 cyvilnych asob čakali adpraŭleńnia evakuacyjnaha ciahnika.
Palicyjanty pačali evakuacyju ludziej, padčas jaje zahinuŭ lejtenant palicyi z Kiravahradskaj vobłaści. Jašče dvoje palicyjantaŭ apynulisia ŭ balnicy z askołačnymi ranieńniami. Dvum cyvilnym, jakija taksama atrymali askołačnyja ranieńni, taksama akazali miedycynskuju dapamohu.
Čytajcie taksama:
Załužny raskazaŭ, u čym była jahonaja hałoŭnaja pamyłka
Załužny paviedamiŭ, što USU adyšli ad Marjinki, jakoj «bolš niama»
Ciapier čytajuć
«Maje śpinahryzy sa mnoj». Cichanoŭskaja raskazała, što ŭžo vybiraje dla dziaciej škołu ŭ Varšavie1
Kamientary
V 2026 hodu projdut čistki v Biełarusi i Ukrainie, čieriez vniesudiebnyje rasstrieły, poviešienija, utoplenija, "bytovyje" ubijstva, koncłahieria, tiuŕmy, t.ie., Rośsija, - osčastlivit i odarit sčasťjem i radosťju viernuvšichsia v rośsijskoje łono i pod caria-batiušku.
Zatiem, dažie nie nado vdariať po Polšie i Pribałtikie, chvatit nieskolkich divizionov rakiet s jadiernym oružijem na ich hranicach, čtoby, tam, čieriez vybory, byli izbrany orbany (proviediena orbanizacija, finladizacija, łukašizacija Cientralnoj Jevropy), kotoryje budut jezdiť za instrukcijami v Moskvu sdavaja kał i moču.
Tohda, po łohikie Moskvy, možno byť cientrom vlijanija mieždu Kitajem i Zapadom, a nie vojuiuŝim pridatkom (provinciej) Kitaja v jeho intieriesach.