Šaŭrmiennaja «U Hrača» znachodzicca kala Kamaroŭskaha rynku. Šaŭrma tak spadabałasia minčanam, što kala jaje ŭźnikli vialikija čerhi. Adnak praź niekalki tydniaŭ u internecie pačali źjaŭlacca niehatyŭnyja vodhuki: ludzi raspaviadajuć, što, pakaštavaŭšy šaŭrmu, atrucilisia i adčuvali boli ŭ žyvacie. Onliner.by vyrašyŭ razabracca ŭ situacyi i pahutaryŭ z uładalnikam ustanovy fastfudu.
Niehatyŭnyja kamientary pra šaŭrmu z ustanovy «U Hrača» stali masava źjaŭlacca ŭ servisie «Jandeks vodhuki». Voś litaralna niekatoryja ź ich:
«28.06 kupili dźvie šaŭrmy (miks i ź biekonam). Pa smaku zdalisia dobrymi, kali b nie adno ale. Abodva atrymali atručvańnie ŭ padarunak… Rekamienduju padumać, stojačy ŭ vialikaj čarzie».
«Paśla armianskaj moj małady čałaviek lažyć z atručvańniem i tempieraturaj 38. Chopić travić ludziej!»
«Samaje horšaje pačałosia ŭviečary. U aŭtobusie, dziakuj Bohu, tualet byŭ. Liłosia ź mianie jak ź viadra. Ja prosta stralaŭ».
«Brała kampanijaj uviečary (26.06), na ranicu ŭsie pračnulisia z atručvańniem. Niadoŭha dumajučy, vyznačyli, što sprava mienavita ŭ šaŭrmie, bo ja braŭ jašče navynas dadomu, i doma va ŭsich anałahičnaja situacyja».
Akramia taho, niekalki niezadavolenych čałaviek napisali ŭ čat-bot i pakinuli niehatyŭnyja vodhuki na śpiecyjalizavanaj halincy na forumie Onlíner.
Sabraŭšy pytańni, žurnalisty nakiravalisia da ŭładalnika Hračja Mnacakaniana. Surazmoŭca adrazu skazaŭ, što ličyć takija vodhuki abrazaj, stvoranaj praz čat-bot, i ŭpeŭnieny ŭ jakaści svajho praduktu.
— Hračja, u internecie źjaviłasia šmat niehatyŭnych kamientaroŭ pra vašu šaŭrmu. Ludzi kažuć, što atrucilisia. Niezadavolenyja znojdzienyja navat u našaj kampanii. Chaciełasia b pačuć vaš kamientar nakont taho, što adbyvajecca vakoł vašaj šaŭrmy.
— Heta zajzdrośniki, chiejtary, jakija prysutničajuć pobač sa mnoj. Skažu ŭpeŭniena: ja hatuju ź luboŭju, pavahaj i za paŭhoda, jak liču, staŭ lidaram u horadzie ŭ siehmiencie šaŭrmy. Prosta ludzi nie mohuć pryhatavać tak, jak u mianie, i chočuć roznymi sposabami naškodzić. Mahčyma, ja nie padabajusia im jak čałaviek. Čamu? Ja pra siabie vysokaha mierkavańnia i nazyvaju siabie lehiendaj hramadskaha charčavańnia. Tak jość, tak budzie. Ale zachejcić mianie nie atrymajecca. Lubaja pradukcyja, jakaja štodnia prychodzić da nas, adpaviadaje ŭsim tavarnym normam jakaści. My hatujem tolki sa śviežych inhredyjentaŭ. U svaim pradukcie ja ŭpeŭnieny.
— Ale čamu tak šmat niehatyŭnych paviedamleńniaŭ?
— Bo heta kłan. Jany ž pavinny pasprabavać mianie zadavić, tamu i pišuć masava. Spačatku mnie pakazali samarez, jaki byccam znajšli ŭ šaŭrmie. Ale heta niemahčyma! Ja skazaŭ čałavieku: «Vy durań?» Jon prosta pakinuŭ jaho mnie i syšoŭ. Nu a 26-ha ludzi pačali pisać, što ludzi atručvajucca.
— Ci prychodziła ŭ vašu ŭstanovu sanstancyja?
— Pa zajavach prychodzili dvojčy, ale nijakich pamyłak u nas nie vyjavili, pracujem dalej. Prablem niama. Da skazanaha ja taksama dadam, što ŭčora supracoŭnikam RUUS było padadziena zajava. Ja chaču pryciahnuć da adkaznaści ŭsich tych, chto na mianie paklopničaje ŭ internecie. Ludziej, jakija pisali chłuślivyja kamientary pra atručeńni pad nierazborlivymi imionami, buduć šukać pravaachoŭnyja orhany.
Nu i paru słoŭ pra samo atručvańnie. Ź im ludzi iduć u balnicu, kładucca z tempieraturaj u stacyjanar, u ich biaruć analizy, i paśla sanstancyja prychodzić z pravierkaj va ŭstanovu. Kali znachodziać parušeńnie — karajuć. A prosta pisać što-niebudź… Na płocie taksama možna što zaŭhodna napisać. Ja hetamu nie vieru.
— Vy ŭpeŭnieny, što heta spłanavanaja akcyja?
— Tak. Ale jość jašče adzin momant. Da nas časta zachodziać klijenty z sadavinaj. Jany prosta ŭ nas, čakajučy šaŭrmu, jaduć piersiki, čarešniu… I, mahčyma, u ich taksama moža być pryčyna rasstrojstva žyvata.
— Ale vy nie dumajecie, što pryčynaj dyjarei naviedalnikaŭ mahli stać prosta brudnyja ruki kaho-niebudź z supracoŭnikaŭ abo rotavirus.
— Nie. U nas usie dezynfikujuć nie tolki ruki, ale i stały, na jakich pracujuć. Usie pracujuć u palčatkach (u kasiraŭ tolki adna ruka adkrytaja). Ja ŭpeŭnieny, što ŭ mianie nichto nie atrucicca. I, kali jość prablemy, prychodźcie abmiarkoŭvać ich sa mnoj. Vy viedajecie, dzie i jak mianie znajści. A nazyvać nas «šaraškinaj kantorkaj» — heta nie pravilna. Žyćcio psavać nie treba. Ja hatuju šaurmu z pavahaj dla ludziej, a kali vam chočacca ananimna paklopničać, to atrymajecie pa zasłuhach. Bałavacca nie treba.
— Ci ŭdaryła heta historyja pa vašaj reputacyi?
— A nie ŭdaryła pa reputacyi. Ludzi, jakija jeli pastajanna, praciahvajuć da mianie prychodzić i pryvodziać novych haściej. Maju reputacyju chiejtary nie sapsujuć. Chiba tolki svaju karmu.
— Kali čałaviek dakaža, što atruciŭsia ŭ vas, vy kampiensujecie košt zakazu?
— Kali jon dakaža, to ja začyniu svaju ŭstanovu. Adkazvaju. Ale tut takoha nie moža być. Ja ŭ hetym upeŭnieny.
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary