Žonka dyrektara JERAM, hrošy na zmahańnie z ankałohijaj dla jakoj źbirali ŭsim śvietam, uvajšła ŭ remisiju
Taćciana Šubadziorava raspaviała ŭ svaim instahramie, što lačeńnie dapamahło: «9 sakavika — majo piersanalnaje śviata, dzień majoj remisii. Dziakuj vam za toje, siabry, što vy zrabili dla mianie, dla našaj siamji».
Taćciana — psichołah i maci čatyroch dziaciej. U 2024 hodzie ŭ jaje dyjahnastavali 12‑santymietrovuju kałarektalnuju puchlinu ź mietastazami ŭ piečani i limfatyčnych vuzłach — na toj momant daktary davali joj usiaho dva tydni.
Niamieckija daktary dapamahli pieramahčy rak, žančyna vyjšła ŭ remisiju, ale ŭsiaho na paŭhoda. Taćciana znoŭ akunułasia ŭ žyćcio, poŭnaje lačeńnia, imuna– i chimijaterapii.
Lačeńnie ŭ 2024 hodzie kaštavała siamji 250 tysiač jeŭra, i kali tak chutka zdaryŭsia recydyŭ, jany byli vymušanyja źviarnucca pa dapamohu zvonku — na zbor hrošaj adhuknulisia znajomyja i nieznajomyja ludzi z usiaho śvietu.
Muž Taćciany Andrej, adzin z dyrektaraŭ JERAM, pałkoŭnik u adstaŭcy, zmahaŭsia za kachanuju štodzień. Jana zasłužana nazyvaje jaho hierojem.
«My aboje tak zakrucilisia za apošnija dva hady. Narešcie možna vydychnuć, rassłabicca», — nie chavaje emocyj Taćciana. «Ciapier mnie papoŭniać žaleza (moj fierytyn — siem (norma — ad 40 i vyšej. — NN)). I jašče krychu treba budzie palačyć harmanalnuju sistemu. Adnaŭleńnie paśla chimij i promnievych niachutkaje, ale ja budu staracca».
Kamientary
Kto eto voobŝie takaja i počiemu ona riešiła lečiťsia za čužoj sčiot?