Znakamity zubr kala trasy M1 u Bresckaj vobłaści pieratvaryŭsia z prostaha prydarožnaha pomnika ŭ sučasnuju turystyčnuju słavutaść. Paśla maštabnaj madernizacyi skulptura atrymała interaktyŭnyja efiekty i navat ułasny sajt.
Abnaŭleńnie pačałosia niekalki hadoŭ tamu. U 2022 hodzie vyrašyli nie prosta adramantavać pomnik, a zrabić jaho bolš realistyčnym. Zubru dadali detalova prapracavanuju poŭść, abjomnyja rysy hałavy i asablivy efiekt «žyvoha pozirku». Ciapier jahonyja vočy mohuć mirhać.
Pobač sa skulpturaj uparadkavali terytoryju, zrabili parkoŭku i ŭstalavali kampazicyju z nadpisam «Bresckaja vobłaść». Dziakujučy hetamu miesca stała papularnym punktam dla fotazdymkaŭ i prypynkaŭ padčas padarožžaŭ.
Z 19 červienia 2026 hoda ŭ zubra źjaviłasia jašče adna niezvyčajnaja asablivaść — jon pačaŭ «dychać». Unutry skulptury ŭstalavali śpiecyjalnuju sistemu, jakaja vypuskaje z nozdraŭ vobłaka pary, imitujučy dychańnie žyvioły. Vyšynia takoha «vydychu» dasiahaje prykładna 5,5 mietra.
Dla turystaŭ stvaryli śpiecyjalny internet-servis, na jakim možna ŭbačyć tajmier da nastupnaha «ŭdychu» i zahadzia spłanavać naviedvańnie, kab nazirać hetaje vidovišča. Cikava, što servis pracuje na čatyroch movach — akramia prahnazavanych biełaruskaj, ruskaj i anhlijskaj jość jašče i kitajskaja.
U budučyni arhanizatary taksama płanujuć vybrać dla zubra aficyjnaje imia.
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary
cikava inšaje..
Poślednij volnoživuŝij biełoviežskij zubr był zastrielen v fievrale 1921 hoda byvšim leśničim Varfołomiejem (Bartołomieusom) Špakovičiem. Eto proizošło v epochu poślevojennoj razruchi, kohda tierritorija potieriała svoj ochrannyj status, a unikalnyj les pieriešieł pod vyrubku. Sam rośsijskij caŕ v etot momient užie otrieksia ot priestoła.
Carskije ochoty: V Rośsijskoj impierii Biełoviežskaja puŝa była iźlublennym miestom impieratorskich ochot. Aleksandr II i Nikołaj II lično dobyvali zdieś sotni životnych, a zubry byli hłavnym trofiejem.
Hody istrieblenija: Pośle Piervoj mirovoj vojny populacija, nasčityvavšaja około 700 osobiej, była połnosťju uničtožiena hołodajuŝimi sołdatami i brakońjerami. Ubijstvo Špakovičiem v 1921 hodu postaviło točku v istorii dikoj populacii. (II)
Špakovič.. jakaja biełaruskaja familija
nieŭzabavie miascovyja raściahnuć jaho na mietałałom, jak raściahvali ŭ svoj čas siadziby mahnataŭ i kaścioły damoŭ sabie na saraj pa kirpičyku