Adpaviednaje patrabavańnie jon ahučyŭ 4 maja ŭ čas pajezdki ŭ Červieński rajon Minskaj vobłaści.
Havoračy ab budaŭnictvie novych i techničnym pieraasnaščeńni ŭžo dziejučych małočnatavarnych fierm, jon padkreśliŭ: «Nam nie patrebna siaredniaja pa canie fierma. Nam patrebna samaja tannaja».
Pavodle słoŭ Alaksandra Łukašenki, h
ałoŭnaje ciapier — chutčej pieravieści žyviołu, asabliva dojny statak, z pamiaškańniaŭ fierm, jakija nie adpaviadajuć sučasnym patrabavańniam. «Heta zdaroŭje žyvioł, zusim inšaja jakaść małaka. Treba chutčej žyviołu zabrać z drennych fierm»,— skazaŭ jon. Jon adznačyŭ, što standarty, jakija prymianiajucca da jakaści małočnaj pradukcyi, jakuju atrymlivajuć u Biełarusi, užo vyšejšyja za jeŭrapiejskija, i heta ahulnapryznana.
Zychodziačy z hetaha, Łukašenka miarkuje, što pry budaŭnictvie i rekanstrukcyi małočnatavarnych fierm mahčymy i niejki pramiežkavy varyjant. «Ale heta nie značyć, što my budziem uzvodzić časovyja zbudavańni. I mienš pakazuchi», — zapatrabavaŭ jon, adznačyŭšy, što taksama nieabchodna arhanizavać naležnuju technałohiju ŭtrymańnia žyvioły.
Kamientary