Sabačyja historyi
Adzin sabaka trapiŭ na toj śviet. Idzie pa tym śviecie, lubujecca Hraždanami. A samy kučaravy Hraždan i pytajecca: “A vy tut kak, po chudožiestviennoj časti orudujetie ili po pionierskoj putiovkie?”
Adzin sabaka trapiŭ u piekła. A tam čerci smału ŭ tazikach varać, a siarod ich chodzić Hraždan i kryčyć: “Daješ piacihodku za try hady!..”
Adzin sabaka trapiŭ na bankiet. Chacieŭ vypić i zakusić, a łysy Hraždan jamu i kaža: “Piva adpuskajecca tolki členam prafsajuzu i niežanatym kavaleram ordena Čyrvonaj zorki...”
Adzin sabaka trapiŭ pad sierp i mołat. Lažyć, pamiraje i nichto nie ratuje. Praz tydzień padyšoŭ Hraždan i pytajecca: “Moža, vam hałavu piłoj adrezać, kab nia tak mučylisia?..”
Adzin sabaka trapiŭ pad tramvaj. Tramvaj syšoŭ z rejek i pierakuliŭsia. Praz raźbitaje akno na asfalt vyvaliŭsia Hraždan i, ubačyŭšy sabaku, zakryčaŭ: “Ciapier ja nie zmahu žanicca, jak narmalny čałaviek. Usie buduć kazać, što na tramvajach jeździć nia ŭmieju...”
Adzin sabaka trapiŭ u kanalizacyju. Chacieŭ vyleźci na bieły śviet, dy raptam čuje hołas Hraždana: “Žyć zastaniešsia. Žyćcio daražej!..”
Viktar Šnip
Ciapier čytajuć
«Darahija, viesialiciesia, hulajcie i kuraleście. Niachaj na staraść u vas budzie zapas dobrych pieražyvańniaŭ». Apošni hod Śviatłany Kurs — u jaje dopisach1212
Kamientary