А скончыцца ўсё злівам базы з прозвішчамі ўсіх членаў камісій. Меркаванне
У сённяшняй Беларусі членства ў выбарчых камісіях — не гонар, а ганьба. І цыркам вакол засакрэчвання прозвішчаў гэтых людзей гэта толькі дадаткова падкрэслілі, піша ў сябе ў Фэйсбуку Аляксандр Пашкевіч.
Канечне, рэжымныя чыноўнікі сапраўдныя масавікі-зацейнікі, калі трэба патлумачыць тое, што ўсім і без тлумачэнняў зразумела, але казаць прамым тэкстам нават ім не камільфо. Вось Ігар Карпенка тлумачыць, чаму члены камісій на рэферэндуме ананімныя:
«Але наколькі неабходна вось гэтыя даныя сёння выстаўляць, калі ў Рэспубліцы Беларусь набыў моц закон аб персанальных даных, аб абароне персанальных даных? І ён ужо ў нейкай ступені дыктуе пэўныя свае патрабаванні па ўнясенні змен і дапаўненняў у выбарчае заканадаўства».
Паводле такой логікі, дзіўна, што і персанальныя даныя самога Карпенкі ды іншых членаў ЦВК не засакрэчаныя. Хіба закон для ўсіх не адзін? Ды і склад урада варта было б не свяціць — ці ж там не жывыя людзі сядзяць з персанальнымі данымі?
«Сёння няма такой неабходнасці на тэрыторыі, дапусцім, Віцебскай вобласці, ведаць, хто там уваходзіць у склад камісіі па горадзе Мінску і г.д.».
І вось дзеля такіх меркаванняў, што на тэрыторыі Віцебскай вобласці няма неабходнасці ведаць, хто ўваходзіць у склад камісіі па горадзе Мінску, перасталі публікаваць на тэрыторыі Віцебскай вобласці, хто ўваходзіць у склад камісій па Віцебскай вобласці. Зразумела, што гэта і дзеля таго, што няма неабходнасці на тэрыторыі горада Мінска ведаць, хто там у камісіях у Віцебскай вобласці і г. д.
І ўся гэтая пустаслоўная эквілібрыстыка толькі для таго, каб не сказаць відавочную рэч, што ў сённяшняй Беларусі членства ў выбарчых камісіях — не гонар, а ганьба. І засакрэчваннем прозвішчаў гэтых людзей гэта толькі дадаткова падкрэсліваецца.
А ўсё гэта, падазраю, урэшце скончыцца, як звычайна ў падобных выпадках, глабальным злівам базы з прозвішчамі кудысьці. І цікавасць да яе будзе добра разагрэтая, уся краіна захоча ведаць сваіх герояў.
Каментары