У Гродзенскім заапарку паказалі, з якой лыжкі кормяць кракадзілавага каймана ВІДЭА
Гродзенскі заапарк апублікаваў відэа, на якім паказаў, як кормяць кракадзілавага каймана па мянушцы Веніямін. Мяса — ялавічыну або кураціну — яму падаюць з адмысловай «лыжачкі».
Гэта хутчэй нават не лыжка, а доўгая драўляная палачка. Так супрацоўнікі могуць бяспечна карміць драпежніка, не рызыкуючы, што ён дастане да рукі.
Каймана кормяць 3—5 разоў на тыдзень — усё залежыць ад яго апетыту і настрою. За адзін прыём ён з’ядае каля 400 грамаў мяса. У заапарку адзначаюць, што карміць Веніяміна менавіта з такой «лыжачкі» найбольш зручна і для яго, і для супрацоўнікаў.
Хоць кайман і называецца «кракадзілавым», гэта не зусім кракадзіл, хоць і падобны на яго. Таксама яго яшчэ называюць акуляравым кайманам з-за касцянога грэбня паміж вачыма, які нагадвае пераноссе салдат у шлемах або акуляры.
Гэта рэптылія сярэдняга памеру (дарослыя асобіны звычайна вырастаюць да 1,5—2,5 метра) з вельмі моцнай «бранёй» з касцяных пласцін. Такая «браня» робіць скуру кайманаў менш каштоўнай для прамысловасці, чым скура сапраўдных кракадзілаў, што дапамагло віду ў выжыванні, бо на яго не надта ахвотна палявалі.
Жывуць кайманы ў Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыцы. Яны вельмі непераборлівыя і могуць жыць як у рэках, так і ў балотах ці нават у саланаватай вадзе. Маладыя кайманы ядуць насякомых і малюскаў. Дарослыя пераходзяць на рыбу, птушак і дробных млекакормячых. А калі прыходзіць засуха, яны могуць проста закапацца ў глей і чакаць дажджоў.
Пры гэтым кракадзілавыя кайманы — адны з самых адаптыўных рэптылій. У некаторых рэгіёнах (напрыклад, у Фларыдзе) яны лічацца інвазіўным відам, бо хутка размнажаюцца і выцясняюць мясцовых жывёл.
Цяпер чытаюць
«Ні тады, ні сёння я не лічу, што зрабіў штосьці кепскае». Дзядок шчыра расказаў пра былыя адносіны з 16‑гадовай дзяўчынай2
Каментары