«Паклалі цела на асфальт і вырашылі адпачыць». Мінчанка абураная дзяржаўнай рытуальнай службай

Паводле яе слоў, пасля раптоўнай смерці бацькі сям’я спадзявалася, што дзяржаўная служба будзе працаваць прафесійна і арганізавана. Аднак у выніку, сцвярджае дзяўчына, кошт паслуг атрымаўся не меншым, чым у прыватных кампаній, а стаўленне супрацоўнікаў пакінула цяжкае ўражанне.

«Тысячу разоў пашкадавалі, што звярнуліся сюды»

У сваім допісе Ксенія распавядае, што яе бацька памёр 23 чэрвеня. Мужчына меў інваліднасць другой групы і праз хваробу сэрца важыў каля 200 кілаграмаў.

Па словах жанчыны, ноччу дыспетчар паведаміла, што цела забяруць толькі раніцай праз вялікую вагу. Раніцай сям’і прызначылі агента і накіравалі дзве брыгады — шэсць чалавек.

Аднак далей, як сцвярджае мінчанка, сітуацыя развівалася зусім не так, як яны чакалі: «Тысячу разоў пашкадавалі, што звярнуліся сюды. Спадзяваліся, што дзяржаўная арганізацыя працуе так, як належыць, але не».

Паводле яе слоў, пакуль адзін супрацоўнік займаўся афармленнем дакументаў, астатнія не панеслі цела на руках, а цягнулі:

«Па прыездзе адзін з іх пачаў запаўняць дагавор, а астатнія пяць чалавек сцягнулі цела з дывана на мяшок і, нават не прыпадымаючы, цягнулі па падлозе, па лесвіцы, па асфальце да машыны».

Жанчына сцвярджае, што перад пагрузкай супрацоўнікі паклалі цела проста на асфальт і вырашылі адпачыць.

«Як так? Як можна так непаважліва ставіцца да памерлага на вачах у родных?» — піша яна.

«Пахаванне толькі праз тыдзень»

Пасля гэтага сям’я паехала ў офіс арганізацыі на вуліцы Альшэўскага, дзе сустрэлася з агентам. Аднак, паводле слоў дзяўчыны, іх адразу запрасілі ў кабінет намесніцы кіраўніка, якая пачала размаўляць у грубай форме. Там сям’і паведамілі, што пахаванне могуць арганізаваць толькі 30 чэрвеня, амаль праз тыдзень пасля смерці бацькі. Прычынай назвалі адсутнасць другой брыгады супрацоўнікаў і працяглы тэрмін вырабу труны.

Паводле жанчыны, ім таксама прапанавалі самастойна знайсці чатырох-пяцёх чалавек, якія павінны былі дапамагчы памыць, апрануць памерлага, несці труну да машыны і на могілках.

Акрамя гэтага, сям’і паведамілі, што цела пахаваюць у закрытай труне, бо, як сцвярджалася, у арганізацыі няма дастатковай колькасці санітараў, каб падрыхтаваць памерлага да развітання.

Жаданне бацькі ўдалося выканаць толькі пасля звароту да прыватнікаў

Асобнай праблемай, паводле Ксеніі, стала крэмацыя.

Яна расказвае, што гэта была апошняя воля яе бацькі, аднак у дзяржаўнай арганізацыі паведамілі, што праз вялікія памеры труна не змесціцца ў печы крэматорыя. Замест гэтага сям’і прапанавалі пахаванне на Лясных могілках.

Калі родныя пачалі шукаць іншую труну, супрацоўніца, паводле слоў жанчыны, прапанавала ім аплаціць ужо аформленыя паслугі і звярнуцца ў іншую арганізацыю.

«Што мы ў выніку і зрабілі. Там да нас паставіліся з разуменнем, павагай і спачуваннем. Труну вырабілі за адну ноч, і пытанне з крэмацыяй удалося вырашыць», — напісала Ксенія.

У канцы допісу яна прызналася, што дагэтуль не можа супакоіцца пасля гэтай сітуацыі.

• 0
• 0
• 2
• 6
• 0
• 6
• 3
• 0