Łukašenka: Kožny, chto zamachvajecca na adzinstva nacyi, — vorah Biełarusi
«Kožny, chto zamachvajecca na adzinstva nacyi, — vorah Biełarusi, — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka 1 lipienia na ŭračystym schodzie, pryśviečanym 70-hodździu vyzvaleńnia Biełarusi ad niamiecka-fašysckich zachopnikaŭ i Dniu niezaležnaści.
«Svoj dabrabyt naš narod zbiraje i razvivaje ŭ ahulnahramadskaj zhodzie, u prychilnasci i pavazie da ŭsiaho śvietu. Vidać, tamu tak i ŭtulna ŭ našaj bahataj na nacyjanalnuju kulturu krainie dziaržaŭnym movam, na jakich havorać biełarusy. Asnova parazumieńnia z susiedziami i śvietam — u našaj vajennaj historyi. Hetaje adzinstva vyratavała nas u vajenny pieryjad. Jano dało nam mudraść i moc užo ŭ novy čas pabudavać niezaležnuju Biełaruś. I my pavinny zachoŭvać jaho i pamiatać: kožny, chto zamachvajecca na adzinstva nacyi, — vorah Biełarusi», — skazaŭ Łukašenka, jaki častku svajoj pramovy začytaŭ pa-biełarusku.
Jon ličyć «hłyboka simvaličnym», što mienavita 3 lipienia źjaŭlajecca hałoŭnym dziaržaŭnym śviatam — Dniom niezaležnasci. «Pryniaŭšy na refierendumie takoje rašeńnie, biełaruski narod adnaviŭ suviaź časoŭ. Usia naša nacyja schiliłasia ŭ pakłonie ŭdziačnasci pierad vieličnym podzviham hierojaŭ, jakija vyzvalili rodnuju ziamlu», — zajaviŭ biełaruski kiraŭnik i padkreśliŭ: «I my abiacajem, što našu pieramohu my nikomu nie addadzim!»
Kamientary