«Čamu maja hłuchata psuje vam nastroj?» Kurjerka z Hrodna, jakaja nie čuje, raskazała pra reakcyju klijentaŭ
Kurjerka z Hrodna Alina raskazała ŭ sacyjalnych sietkach pra vypadki, ź jakimi sutykajecca padčas pracy praz parušeńnie słychu. «Na hetym fota — čałaviek, jaki za 4 hady razvozki ŭbačyŭ bolš za 5000 tvaraŭ hrodziencaŭ. 4000 ź ich uśmichalisia, pakul nie razumieli, što ja nie čuju. Jak tolki razumieli — uśmieška pieratvarałasia ŭ hrymasu», — napisała jana ŭ Threads. Jaje publikacyja vyklikała šyrokaje abmierkavańnie i bolš za 16 tysiač prahladaŭ: karystalniki pasprabavali rastłumačyć, čamu niekatoryja ludzi źmianiajuć svaje pavodziny, daviedaŭšysia, što surazmoŭca nie čuje, piša Hrodna Life.
«Ja nie pišu heta, kab skardzicca. Ja pišu, kab spytać:
Kali ja zrabiła ŭsio idealna, čamu maja hłuchata psuje vam nastroj?
Dapamažycie mnie ŭbačyć heta vašymi vačyma. Ja chaču vas zrazumieć, a nie asudžać», — napisała dziaŭčyna.
«Chutčej heta razhublenaść, a nie niepryjaznaść»
Mnohija karystalniki sprabavali rastłumačyć, što sprava nie ŭ staŭleńni da ludziej z parušeńniami słychu, a ŭ razhublenaści, kali zvykły scenaryj kamunikacyi niečakana źmianiajecca i ludzi, jakija čujuć, nie viedajuć, jak reahavać i tamu ŭ pieršyja siekundy hublajucca.
«Moža być stanovicca nijakavata i niezrazumieła, što rabić dalej pry kamunikacyi z vami?», — vykazaŭ zdahadku niechta z kamientataraŭ.
«Ja dumaju, heta prosta praz razhublenaść. U mianie susied hłuchi, a ja z usimi vitajusia. U pieršyja razy taksama razhubiŭsia i nie ŭciamiŭ, što rabić», — napisaŭ inšy.
«Mnie zdajecca, časam karysna pahavaryć i abmierkavać «hrymasu». Kali b vy ŭbačyli na maim tvary niešta dziŭnaje, to heta byŭ by vyraz čałavieka, jaki nie razumieje, jak vam padziakavać i vykazać emocyi, kab VY zrazumieli. Nie treba šukać padvodnyja kamiani tam, dzie ich niama. Pośpiechaŭ vam», — napisała adna z kamientatarak.
Inšyja pisali, što, mahčyma, aŭtarka nie tak ličyła emocyi ludziej.
«Vam padałosia. Zvyčajna biełarusy ŭsio ž dobrazyčlivyja i vietlivyja. A tyja, chto z kisłaj mordaj, nie źviartajcie na ich uvahi. Jany prosta nie ŭmiejuć karystacca mimikaj», — napisała adna z karystalnic.
«Vaša hłuchata nie psuje ludziam nastroj, paviercie! Ludzi adčuvajuć niajomkaść i nie chočuć vas pakryŭdzić svajoj uśmieškaj, kab vy nie pryniali jaje za naśmiešku. Ja adnojčy jechała z kiroŭcam taksi, jaki nie čuŭ, niešta sprabavała ź im havaryć, i mnie stała strašna niajomka, kali jon mnie skazaŭ, što nie čuje… « — adznačyła inšaja.
Historyi pra taksistaŭ i prostaje «dziakuj»
Inšyja dzialilisia padobnymi historyjami. Tak, adna z karystalnic uzhadała pajezdku na taksi ŭ Sankt-Pieciarburhu.
«Adzin vydatny taksist vioz mianie ŭ aeraport. Nijakich zaŭvah. Ja napisała na telefonie bujna ŭ natatkach «Dziakuj». Tablička papiaredžvała pra jaho asablivaść», — raskazała jana.
U adkaz Alina pryznałasia, što asabliva šanuje takija historyi.
«Ja hanarusia takimi ludźmi. I vaša pachvała ŭ jaho adras sahravaje. Dziakuj!» — adkazała jana.
Dziaŭčyna joj adkazała, što «sumna toje, što kali ja pakazvała jamu telefon sa słovam «dziakuj» na ekranie, jon spačatku spałochaŭsia. Padobna na toje, što nie rady jamu ludzi. Kryŭdna».
«U mianie była situacyja ŭ Minsku. Vyklikała taksi ad vakzała, pryjechaŭ kiroŭca, jaki nie čuje, spyniŭsia tam, dzie zmoh, ale daloka ad uvachodu. Treba było rastłumačyć jamu, što treba padjechać jak maha bližej, bo kala ŭvachodu ŭ vakzał staić maja mama i dajści da taksi nie moža (prablemy z nahami). Ja i tak stresavała za mamu, jašče i taksist, karaciej, spačatku zapanikavała i razhubiłasia. Ale potym dadumałasia nabirać jamu paviedamleńni na telefonie. Karaciej, usio atrymałasia, taksist kruty. I vy taksama krutaja!» — napisała jašče adna karystalnica.
Niekatoryja kamientatary adznačyli, što imknucca vykarystoŭvać žesty, kab padziakavać kiroŭcam abo kurjeram, jakija nie čujuć.
«Ja zaŭsiody zachaplajusia, kali tyja, chto čuje, kažuć žestami «dziakuj»», — napisała Alina.
Žestavaja mova ŭ škołach i «cichija kasy»
U abmierkavańni taksama prahučała mierkavańnie, što bazavyja słovy biełaruskaj žestavaj movy varta było b vyvučać u škole. Pavodle słoŭ Aliny, siońnia takoj mahčymaści niama, pakolki mova žestaŭ u Biełarusi dahetul nie maje aficyjnaha statusu.
Karystalniki taksama nahadali, što ŭ niekatorych kramach Minska (i nie tolki) užo pracujuć «cichija kasy», dzie kupcoŭ absłuhoŭvajuć supracoŭniki z parušeńniami słychu. Na dumku kamientataraŭ, padobnyja inicyjatyvy dapamahajuć ludziam čaściej sutykacca ź inkluziŭnym asiarodździem i adčuvać siabie bolš upeŭniena ŭ kamunikacyi.
Ciapier čytajuć
Voś chto toj chłopiec, jaki pajechaŭ na prapołku bulby i staŭ hierojem sacsietak4
Kamientary