Šaścikłaśnik Stas 5 dzion skardziŭsia na tuhi hips, pakul nie amputavali ruku

Maci chłopčyka raspaviadaje Jeŭraradyjo pra toje, jak ledź nie straciła syna, jakoha nie chacieła zabirać «chutkaja», a ŭ rajbalnicy prablem nie pabačyli.

11-hadovamu Stasu M. z ahraharadka Jakubava nakłali na złamanuju levuju ruku tuhi hips. I adpravili dadomu. Praź niekalki dzion chłopčyka ŭžo ratavali ŭ viciebskaj reanimacyi. Ruku daviałosia amputavać.

«Stas złamaŭ ruku ŭ dvuch miescach, kali byŭ u Łuhaŭcach u letniku. Hips jamu nakładali ŭ Oršy, u traŭmatałohii. Heta byŭ viečar piatnicy,

— zhadvaje Śviatłana Michajłaŭna, maci paciarpiełaha chłopčyka. — Adpravili dadomu ŭ Jakubava. Ruka baleła, potym pačaŭ mianiacca jaje koler. Na vychadnych daviałosia vyklikać «chutkuju», pryjechali.

Skazali: «Čaho my pavinnyja jeździć? U jaho pierałom». U «chutkuju» ja bolš nie źviartałasia, raz tak skazali.

U paniadziełak sama naniała mašynu i paviezła Stasa ŭ dubrovienskuju rajbalnicu. Jašče ŭ Oršy skazali, što hips praź niekalki dzion treba źniać i ruku pahladzieć.

Ale ŭ Dubroŭnie doktar na heta adreahavaŭ tak: «Hips dobra nakładzieny, navošta jaho zdymać? A koler skury takim i pavinien być».

Na toje, što ŭ syna tempieratura, skazali: «Papiejcie ibufienčyku».

Prasiła, kab choć pahladzieli ruku. A daktary — usio narmalna dy narmalna. Tak vazili syna ŭ balnicu i ŭ paniadziełak, i ŭ aŭtorak. A ŭ sieradu jany pabačyli čornuju ruku, sami spałochalisia, źniali hips i adpravili nas u Viciebsk. A tam skazali, što pozna. I dzicia ruku straciła. Kali źniali hips — pajšoŭ chutki krovazvarot. Vielmi chutka raźviłasia hanhrena. U Viciebsku spačatku pra ruku havorki nie viałosia — Stasu tam žyćcio ratavali».

Tak na roŭnym miescy ŭ mirny čas Stas straciŭ amal usiu levuju kaniečnaść. Toje, što ad ruki zastałosia, nie vidać z-pad karotkaha rukaŭčyka majki. Maci Śviatłana Michajłaŭna vyrašyła znajści vinavatych i nie spuskać im słužbovaha lehkadumstva.

«Kali Stasu adniali ruku, Śledčy kamitet i milicyja adrazu pačali raźbiracca. Mnie paraili pisać skarhi, kab spravu nie spuścili na tarmazach,

— praciahvaje Śviatłana Michajłaŭna. — Skarhi ja skłała ŭ piać instancyj až da Administracyi prezidenta. Adusiul paprychodzili adkazy. Akazałasia, što dzicia z takoj traŭmaj treba było jašče na vychadnych pakinuć u balnicy. Ale hetaha nie zrabili. U Viciebsku mnie raskazali, što hips siońnia kładziecca redka, i treba było nakładać łanhietu. Tady b i ruku nie pieracisnuła».

Stas viarnuŭsia ŭ škołu i sprabuje žyć pa-novamu. U Minsku jamu robiać śpiecyjalny pratez.

Upraŭleńnie Śledčaha kamiteta pa Viciebskaj vobłaści raspačało kryminalnuju spravu pa artykule «Nienaležnaje vykanańnie prafiesijnych abaviazkaŭ miedrabotnikam». Jakija mienavita ŭčynki z usiaho bukietu miedycynskaha lehkadumstva pryviali da trahiedyi — u hetym śledstva i raźbirajecca. Pa zhadanym artykule vinavatym pahražaje štraf, papraŭčyja pracy, «chimija» ci pazbaŭleńnie prava zajmacca miedycynskaj dziejnaściu.

Ale prablema nie tolki ŭ tym, što daktary čas ad času stračvajuć kancentracyju. Pasprabuj trymać siabie ŭ biezdakornaj formie i samaŭdaskanalvacca, kali zarablaješ mienš za taksista.

Naturalna, u rajonnych balnicach pry takoj situacyi jość surjoznyja prablemy z kamplektavańniem kadrami. Prablema nie abyšła bokam i rajbalnicu Dubroŭna, dzie Stasu ŭ klučavy momant nie pravieryli tuhi hips, na jaki dzicia skardziłasia.

«Moža być, dzieści i ŭ nas nie chapaje ŭsich nieabchodnych kvalifikavanych kadraŭ, choć robim usio mahčymaje, zabiaśpiečvajem pryjezdžych śpiecyjalistaŭ žyllom, — apisvaje situacyju Śviatłana Ryžanskaja, namieśnica staršyni Dubrovienskaha rajvykankama. — Maładyja daktary prybyvajuć ź Viciebska, dva-try hady adpracoŭvajuć i źjazdžajuć. Terapieŭty i chirurhi ŭ nas na vahu zołata. Tamu siońnia sprabujem rabić staŭku na svaich. U nas 12 vypusknikoŭ siońnia navučajucca ŭ Viciebsku. Chočacca spadziavacca, što viernucca, zastanucca i buduć pracavać».

Paśla taho, što zdaryłasia sa Stasam, u Dubrovienskaj balnicy praviali svaju pravierku. Unutranaje śledstva pravodzili i ŭ abłasnym upraŭleńni achovy zdaroŭja, i na ŭzroŭni Minzdaroŭja.

«Takoje zdareńnie ŭ nas upieršyniu, — kanstatuje Śviatłana Ryžanskaja. — U mianie ŭ samoj syn, i pra heta kazać vielmi ciažka. Napeŭna, rolu tut moh adyhrać i čałaviečy faktar — dzieści daktary niedahledzieli. I ŭ Oršy, i ŭ Dubroŭnie. Časam zdarajecca tak, što adna vypadkovaść pryvodzić da trahiedyi. Tamu nie mahu naviešvać na kankretnych ludziej šyldy. Spadziajemsia, što pravaachoŭnyja orhany rasstaviać kropki nad «i». Hałoŭnaje zrabić tak, kab takoha bolš nikoli nie paŭtaryłasia».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0