«Rabota nad Kodeksam ab kultury pačałasia pryblizna ŭ 2011 hodzie, kali była sfarmiravanaja bolš dakładna ideja ab nieabchodnaści stvareńnia adzinaha narmatyŭnaha dakumienta. U 2013 hodzie była składziena kancepcyja, zakončany tak zvany papiaredni pieryjad raboty. Paśla pačałasia niepasrednaja praca nad kodeksam jak jurydyčnym dakumientam. Sapraŭdy, nad im ščyravali sotni ludziej, a kali ŭspomnić aktyŭnaść hramadskaści, to možna skazać, što nieźličonaja kolkaść, — prakamientavaŭ pryniaćcie Kodeksa ministr kultury Biełarusi.
— Kodeks ab kultury, pa-pieršaje, praciahvaje dobruju tradycyju Statutaŭ VKŁ: jon zrobleny na biełaruskaj movie. Pa-druhoje, praciahvaje tradycyi kodeksnaha myśleńnia, jakoje tak charakterna dla biełaruskaj pravaznaŭčaj praktyki — u nas isnavała niekalki kodeksaŭ da taho, jak źjaviŭsia Kodeks ab kultury. Pa-treciaje, heta nie niejkaje miechaničnaje abjadnańnie dakumientaŭ, jakija isnavali raniej: a 4 ukazy Prezidenta, 7 zakonaŭ u halinie kultury, 20 pastanoŭ Savieta ministraŭ, 25 Ministerstva kultury, jašče šmat tak zvanych padzakonnych narmatyŭnych aktaŭ. Usie jany pryviedzieny ŭ sistemu: adzin da adnaho prystasavany, skasavanyja paŭtory, dadadziena toje, što zabiaśpiečyła suviaź pamiž roznymi punktami. Hety dakumient adredahavany ŭ adpaviednaści z časam. Naprykład, takoje paniaćcie jak «kultura» raniej padavałasia składanym, choć moža być dobrym dla navukoŭcaŭ. Ciapier jano stała vielmi prostym i dakładnym: kultura — heta kulturnaja dziejnaść i sukupnaść vynikaŭ hetaj dziejnaści.
Jak ja padličyŭ, u nas adbylisia niedzie 64 hruntoŭnyja źmieny, jakija ŭniesieny jak redahavańnie ŭsich dakumientaŭ u halinie kultury. Raniej heta byli stosy papier. Što tyčycca rukapisu Kodeksa ab kultury, to jon budzie zajmać 400 ci 500 staronak — vielmi važkaja, jomistaja praca. Ale ŭ nadrukavanym vyhladzie zojmie adpaviedny farmat, budzie prosty ŭ karystańni. Nastupny krok — zrabić tak, kab u ličbavym farmacie byli pierakryžavanyja spasyłki na padzakonnyja akty, datyčnyja temy. Heta budzie Biblija kultury».
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary