Praz dva hady paśla alboma «Reaĺnaść i sny» hurt «Akute» narešcie prezientuje novuju kružełku. Albom atrymaŭ nazvu «Plastyka» i ŭklučaje ŭ siabie 9 piesień.
Hurt «Akute» — adzin z samych papularnych indy-rok hurtoŭ u Biełarusi. Dziakujučy kaśmičnym akordam, piaščotnaj biełaruskaj movie i tekstam, u jakim kožny bačyć svajo, hurt źbiraje vialikija zały. Za 8 hod svajho isnavańnia hurt atrymlivaŭ premii ad Tuzin.fm, Jeŭraradyjo, Ultra Music.
Z nahody vychadu novaha alboma NN pahutaryła z mahiloŭskim hurtam.
Miescam sustrečy staŭ adzin z repietycyjnych punktaŭ u Minsku. Udzielniki hurtu ŭ samym razhary adyhryvali novyja i staryja pieśni, rychtujučysia da prezientacyi alboma.
NN: Vy ciapier časta Minsk naviedvajecie?
Stas Mytnik, salist: Naša barabanščyca Vika žyvie ŭ Minsku. Repietujem my kožny tydzień, tamu to my pryjazdžajem, to jana da nas u Mahiloŭ.
NN: Z apošniaha alboma vaš skład trochi źmianiŭsia. U «Vikipiedyi» napisana, što za ŭsiu historyju vašaha hurtu vy źmianili troch bubnačoŭ. Ciapier u vas Vika Fejdz, viadomaja YouTube-błohierka, jakaja zapisvaje na videa kaviery viadomych piesień. Vy takim čynam ekśpierymientujecie?
Vika Fejdz — novaja bubnačka «Akute».
Stas: Barabanščykaŭ navat čaćviora było. Ź Vikaj heta byŭ kamiercyjny chod, bo jana vielmi miedyjnaja piersona. My śpiecyjalna jaje ŭziali, tolki joj nie kažy (śmiajucca). Kali ščyra, to jana vielmi kłasna hraje. My chacieli, kab u nas byŭ čałaviek, jakomu nie treba tłumačyć, što treba hrać. Naadvarot, jana pavinna nam pakazvać. Raniej było časam tak, što «syhraj voś tak — ta-ta-ta-ta». A ź Vikaj my davoli chutka syhralisia. Pamiataju, kali jana pryjšła na pieršuju repietycyju, my pierad hetym dali joj 25 trekaŭ, kab jana pasłuchała, i mnie było realna soramna, bo my hrali horš, čym jana.
NN: Novy albom nazyvajecca «Plastyka». I vidavočnaje pytańnie: što možna budzie pačuć novaha?
Stas: Zaŭvažcie, što dziaŭčyna na albomie z płastyku i z płastykaj.
Roma Žyharaŭ, basist i aŭtar tekstaŭ: Hety albom pryśviačajecca toj samaj dziaŭčynie i jaje płastycy.
NN: A jakoj Roma, tvajoj?
Roma: Tak, usim maim dziaŭčatam.
NN: A surjozna?
Roma: Razumieješ, płastyka davoli jomistaje słova. My paličyli, što heta słova padychodzić jak abahulniajučaje da ŭsich piesień, što ŭvajšli ŭ novy albom. Što nakont nazvy — zrazumieła, što heta asacyjacyi z płastyčnymi, šalonymi ci pavolnymi, ruchami.
NN: A čym jon adroźnivajecca ad papiaredniaha?
Roma: Nu słuchaj, my zaraz možam tut biaskonca raspaviadać pra toje, što my adčuli kaśmičny viecier na svaich tvarach, jon pryjšoŭ i zornaja Božaja łaska syšła na našy hałovy — i tak my zrabili samy lepšy albom biełaruskaha i suśvietnaha roku ever.
NN: Ja čuŭ šmat ad vašych chejtaraŭ: maŭlaŭ, vy śpiavajecie pra tlen.
Stas: Jany našy łajkiery!
NN: Prasłuchaŭ prevju novaha alboma, i ŭ mianie jość aściaroha, što vas znoŭ zackujuć za pieśni pra kuli, špitali, kožny novy miortvy dzień i h.d. Jak vy staviciesia da tych, chto vas krytykuje?
Stas: Ja słuchaju tolki abhruntavanuju krytyku. To bok kali čałaviek kaža, što heta łajno, i nie kaža čamu — heta ničoha nie varta. Kali nas raznosiać uščent, kažuć čamu — to tolki dziakuj.
NN: Nu ŭjavim situacyju, što spadar Maksim Žbankoŭ raskrytykuje vaš novy albom.
Roma: A spadar Žbankoŭ užo prachodziŭsia pa «Akute». Jon pavažany nami čałaviek, ja čytaŭ jahonyja knižki. Takuju krytyku pryjemna čuć.
NN: Vašyja teksty i muzyka, u tym liku i ŭ novym albomie, — vy heta pieražyvajecie, heta ŭłasnyja emocyi, dumki?
Roma: Heta jak praviła ŭ biełaruskaj movy — jak čujecca, tak i pišacca. Bo kali ty čuješ i adčuvaješ hetyja rečy, to nie treba šukać inšy sens.
NN: A jak vy sami svaju muzyku ŭsprymajecie?
Stas: Biez hetaha pahana. Voś kali nie repaješ, nie hraješ, nie składajecca ŭ ciabie — ja chvalujusia.
NN: Heta patreba?
Stas: Tak, užo nieabchodnaść. Kali hetaha niama, to mnie ciažka, asabliva vosieńniu. Zdajecca, i nadvorje padabajecca, ale depreśniak dziki. Tamu, kali źjaŭlajecca novy materyjał, heta daje bałans trochi. Mienavita minułaj vosieńniu i pačali źjaŭlacca novyja pieśni. I heta trochi vyratoŭvała.
Roma: To bok my sami vyratoŭvajemsia hetymi pieśniami.
NN: Značyć, heta ŭsio ž vyplesk emocyj? Vy ŭjaŭlajecie sabie takuju situacyju, što chtości ŭ vašych pieśniach moža pabačyć siabie?
Stas: Kaniečnie. Kali my vykładajem novy albom, my jak byccam dorym niešta, i samomu ŭ pieršuju čarhu heta pryjemna. Asabliva kali ludzi słuchajuć i paśla pišuć vodhuki, dzie kažuć, što bačać u hetym voś heta i heta — ja jašče raz prasłuchoŭvaju pieśni i sprabuju ich pieraasensavać tak, jak bačyŭ ich toj čałaviek.
NN: Jak vy dumajecie, ci možna pieranieści sens vašych piesień na ahulnyja tendencyi ŭ hramadstvie?
Stas: Kali ŭ hramadstvie jość tendencyi, akramia palityki, to tak. Kali kažuć, što vy śpiavajecie pra realii, to čaściej za ŭsio heta kažuć, kali ludzi śpiavajuć pra niejkija palityčnyja rečy. A kali śpiavajecca nie pra palityku, to jak by, viedaješ, atrymlivajecca, što i nie aktualna. Adzin viadomy čałaviek skazaŭ: «Što mnie moža skazać hurt «Akute»? Ničoha».
Roma: Siarhiej M. skazaŭ (śmiajucca).
Stas: Ale vy jamu ničoha nie kažycie.
Roma: A to jon bjecca.
Stas: My ciapier žartujem, nasamreč my z pavahaj stavimsia da jaho.
NN: A vy miarkujecie, što muzyka pavinna być pa-za palitykaj?
Stas: U pieršuju čarhu pavinna być tak, ja liču.
Roma: Moža, ale lubuju muzyku možna pryviazać da čaho zaŭhodna. Vuń Biejonse ŭ Abamy vystupała — i ŭsio.
NN: Ja byŭ na šmatlikich vašych kancertach i zaŭvažyŭ, što vašyja fany pa-ščyramu zachaplajucca vami, a dzie vašaja krynica natchnieńnia?
Roma: Natchniajuć takija niečakanyja rečy, pra jakija navat dziŭna kazać. Naprykład, doždž ci prosta situacyja, momant.
Stas: Mianie ŭvohule pravakuje čužy pośpiech. Ja ščyra mahu skazać, što ŭ mianie jość zajzdraść, ale biełaja. Ja nikomu nie zyču zła, ale, kali ŭ maich siabroŭ, kaleh, muzykaŭ štości atrymlivajecca, mianie heta vielmi padšturchoŭvaje.
Roma: Słuchaj, mianie taksama.
Stas: Letaś ja pabačyŭ pośpiech hurtu ŁSP, a ŭ mianie była takaja vosień. Ja pabačyŭ, jak u ich usio składvajecca, što jany pajechali ŭ tur pa Biełarusi, Ukrainie, Rasii i Łatvii. A my siadzieli biez alboma. Heta mianie i matyvavała.
Roma: Siońnia samaje ščyraje intervju za ŭsiu historyju hurtu «Akute» (śmiajucca).
NN: A jakija hurty vy słuchajecie?
Roma: U mianie tut u płejery ŭsie albomy hurtu Radiohead, jość pieśni Depeche Mode, Warpaint, roznyja dydžejskija padkasty.
Stas: Sioleta mianie začapiŭ novy albom Warpaint, bo tam krutaja aranžyroŭka i vialikaja hienieracyja idej. Letaś, kali my pačynali zapisvać albom, mianie vielmi natchniŭ albom hurtu Editors. Na pracy ŭ mianie byli maleńkija kałonki, ja siadzieŭ i ŭsłuchoŭvaŭsia ŭ kožnuju notu.
NN: Darečy, a dzie vy pracujecie?
Stas: Ja na zavodzie pracuju mietrołaham.
Roma: A ja…
Stas: Darmajed.
Roma: Ja ajcišnik. Žartuju. Ja pracuju ŭ «Akute».
NN: Ciapier modna pytacca, ci chacieli b vy sabrać Minsk-Arenu, ale ja trochi pierafarmuluju: jak vy bačycie pik vašaj karjery?
Roma: My nie bačym piku našaj karjery ŭvohule.
Stas: Razumieješ, kali budzie pik, to paśla ž budzie spad, a značyć, budzie tolki horš.
Roma: U nas było stolki padjomaŭ i spadaŭ, što my hatovyja da ŭsiaho. Budzie «Minsk-Arena», paśla «Kijeŭ-Arena», «Łondan-Arena» i inšyja ladovyja pałacy.
NN: I naprykancy takoje fiłasofskaje pytańnie: što, pa-vašamu, treba, kab stać paśpiachovym muzykam ci hurtam u Biełarusi?
Stas: Treba mieć kłasnaha mieniedžara — i bolš ničoha nie treba. Moža, jašče spatrebicca dziełavy dyrektar i suviazi ŭ maśmiedyja. Heta, kaniečnie, pry najaŭnaści tvorčaha składnika.
Były ministr kultury Rusłan Čarniecki znajšoŭ sabie padpracoŭku9
Kamientary