«Ministr abarony» ŭ Abjadnanym pierachodnym kabiniecie Valeryj Sachaščyk u intervju prajektu «Tok» raskazaŭ pra svaich piaciarych dziaciej i znajomstva z žonkaj.
Valeryj Sachaščyk — šmatdzietny baćka. U jaho piaciora dziaciej. Dva starejšyja syny pracujuć u Polščy ŭ adnym biznesie ź im. Małodšy syn słužyć u polskaj armii.
«Jon znajšoŭ sabie vielmi cikavuju prafiesiju - vadałaz-vyratavalnik. Jość šmat śpiecyjalnaściaŭ, jakija jon asvoiŭ. I jamu vielmi padabajecca kalektyŭ i rabota. Na majo pytańnie, čamu fłot, jon adkazaŭ: «Bacia, nu ty ž taksama desantnikam pieršym u našym rodzie byŭ. Nu a ja heta pasprabuju», — raspaviadaje Sachaščyk.
Valeryj Sachaščyk prakamientavaŭ infarmacyju pra adnaho z synoŭ, jaki byŭ aficeram u biełaruskim vojsku, ale paźniej pierajechaŭ u Polšču.
«Rašeńnie było składanym. Jon słužyŭ na vielmi dobraj pasadzie ŭ kamandavańni sił śpiecyjalnych apieracyj Biełarusi i vymušany byŭ syści, bo jaho sprabavali aryštavać paśla taho, jak ja prosta vystupiŭ suprać vajny. U mianie nie było nijakaj dalokasiažnaj mety.
Ja prosta jak hramadzianin svajoj krainy vykazaŭ svajo mierkavańnie, što ja suprać vajny Rasii suprać Ukrainy i suprać udziełu ŭ hetaj vajnie Biełarusi. Ale mianie paśla hetaha pryznačyli voraham, złačyncam, zaviali kryminalnyja spravy. I vymusili majho syna sychodzić. Inakš by jaho aryštavali. Ciapier jon znachodzicca ŭ inšaj krainie».
Akramia troch synoŭ, u Valeryja Sachaščyka dźvie dački. Starejšaja vučycca va ŭniviersitecie na vypusknym kursie. Małodšaj chutka budzie piać hadoŭ.
Sachaščyk z uśmieškaj adznačaje, što małodšaja dačka jaho «poŭnaściu pierarabiła»:
«Ja staŭ biezdapamožnym, da kryŭdnaha dobrym. Ja nie mahu da jaje ŭžyć ničoha z taho dyjapazonu mier uździejańnia, jakija pryvyk užyvać adnosna ludziej u cełym i da dziaciej u pryvatnaści. Ja ščaślivy, što ŭ mianie jość hety skarb, heta stvareńnie».
Sachaščyk mieŭ try šluby i adznačaje, što vielmi ŭdziačny svajoj žoncy, jakaja «pieranosić usie nahruzki, jakija vypali na jaje dolu ŭ suviazi z tym, čym ja ciapier zajmajusia, i pry hetym moža mianie lubić i zachoŭvać cudoŭnuju atmaśfieru ŭ siamji».
Valeryj adznačaje, što nikoli sabie nie dazvolić zdradzić ci padmanuć svaju žonku i adznačaje:
«Ja na samoj spravie vielmi mocna ŭdziačny Bohu i losu, što mnie sustrełasia takaja žančyna. Ja adčuvaju siabie absalutna ščaślivym mužčynam».
Pra sustreču z budučaj žonkaj
Valeryj pryhadvaje, jak sustreŭsia sa svajoj budučaj žonkaj:
«Ja byŭ u kamandziroŭcy ŭ Kienii. Budavaŭ abjekt. Ja hladzieŭ naviny na TUT.by. Pabačyŭ tam jarłyčok «Znajomstvy. TUT.by», adkryŭ. Mnie spadabałasia jaje fatahrafija. I ja napisaŭ. Jana adkazała. Potym akazałasia, što našy dzieci chodziać u adzin kłas.
Ja daŭno žyŭ u Paŭdniovym. I moj małodšy syn chadziŭ u hetuju škołu. A jana pierajechała ź inšaha rajona tolki da nas. Tamu my jašče nie sustrakalisia ni na baćkoŭskim schodzie, ni dzieści ŭ inšym miescy.
Chacia syn mnie paśpieŭ raskazać, što ŭ kłasie zjaviłasia vielmi cikavaja dziaŭčynka. Kali my paznajomilisia, akazałasia, što dzieci ŭ adnym kłasie. U pieršyja vychodnyja my pajechali ŭ Mirski zamak ź dziećmi. Usie byli ščaślivyja. Usim vielmi spadabałasia. Druhija vychodnyja ŭ Dudutki. Trecija — u Hrodna.
Kali ja pahladzieŭ, jakaja chimija ŭźnikła ŭ našym kalektyvie, u našaj bandzie, ja vyrašyŭ nie vypraboŭvać los, nie zaciahvać i vielmi chutka zrabiŭ prapanovu i ažaniŭsia».
Valeryj Sachaščyk ličyć, što dla ščaślivaj siamji važnyja sumlennaść i prystojnaść u adnosinach. I adznačaje, što ŭ jaho siamji cudoŭnyja adnosiny.
«My sapraŭdy kamanda. My dapamahajem, padtrymlivajem adzin adnaho. Ja vielmi ŭdziačny svajoj starejšaj dačce. Jana mnie vielmi dobra dapamahaje ź niejkimi pierakładami vystupaŭ. Treniruje mianie niešta ahučvać na anhlijskaj movie. Pryčym jana ŭ adroźnieńnie ad usich astatnich nie baicca mnie rabić zaŭvahi i navat mianie žorstka presavać za niapravilnuju intanacyju, niapravilnaje vymaŭleńnie. Heta cudoŭna. Usie dzieci roznyja, ale heta zdorava. I zdorava, što ŭsie jany jość».
Hladzicie całkam:
Kamientary