Svojskaja kačka, što płavała ŭ sažałcy va Uruččy, spačatku źnikła, a potym stała viadoma jaje historyja
U śniežni pisałasia pra svojskuju kačku, jakaja dziŭnym čynam źjaviłasia ŭ sažałcy ŭ parku Uručča. Ptuška adčuvała siabie dobra: tusavałasia razam ź miascovymi i časta traplała ŭ abjektyvy kamier minakoŭ.
Jak jana tam apynułasia — pytańnie cikavaje. Arnitołah Rusłan Šajkin miarkuje, što kačka albo ŭciakła, albo jaje vypuścili na volu. Šansy na vyžyvańnie ptuški ŭ miakkuju zimu ekśpiert acaniŭ jak całkam realnyja, asabliva kali jaje buduć padkormlivać i jana nie stanie zdabyčaj drapiežnikaŭ. Na žal, nieŭzabavie paśla našaj publikacyi kačka sapraŭdy źnikła.
Žurnalisty daviedalisia, što Sienia žyvaja, piša Onliner.by.
Situacyju prajaśniła kiraŭnica centra dapamohi dzikim žyviołam «Siryn» Iryna Trajanoŭskaja:
— Paśla taho, jak nam raspaviali pra hetu kačku, na miesca prybyŭ vałancior i jaje paśpiachova złaviŭ. A praz dva dni nam patelefanavaŭ haspadar ptuški i raskazaŭ, što sam vypuściŭ jaje ŭ sažałku, — kaža Iryna. — Sa słoŭ mužčyny, jon trymaŭ šmat kačak, ale da jaho pavadziłasia chadzić lisa i pieradušyła praktyčna ŭsich, akramia Sieni — tak zavuć ptušku. Kab vyratavać jaje ad drapiežnika, jon pryjechaŭ u Minsk i časova vypuściŭ u sažałku. Kačka pražyła tam amal paŭhoda. Mužčyna nie moh jaje złavić i čakaŭ, kali zamierźnie lod, kab zabrać. Ale my apiaredzili jaho.
U vyniku haspadar zabraŭ Sieniu z «Siryna» i ŭładkavaŭ u biaśpiečnaje miesca — da susiedki.
Ciapier čytajuć
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary