«Časam prychodzicca navat załazić u śmietnicu». Vałanciory ź Minska raskazali, jak ratujuć z vulicy chatnich pacukoŭ
Kali kažuć pra vyratavańnie biazdomnych žyvioł, pierad vačyma paŭstaje vobraz vałancioraŭ ź miłymi kotkami i sabačkami. Ale Maryja Cichamirava i Anastasija Ašychmina dapamahajuć tym, kaho mnohija bajacca — pacukam i myšam, a taksama trusam, marskim śvinkam i inšym hryzunam, jakija trapili ŭ biadu.
Maryja Cichamirava i Anastasija Ašychmina ź Minska zajmajucca ratavańniem chatnich hryzunoŭ — ad pacukoŭ da nutryj. Jany abjadnalisia ŭ vałanciorskuju inicyjatyvu «RATuj!» i ciapier kłapociacca pra sotni žyvioł, jakija trapili ŭ biadu, piša «Smartpres».
Maryja i Anastasija žyvuć ź dziasiatkami svaich padapiečnych. Paśla niadaŭniaha vykliku jany zabrali z kvatery ŭ Zasłaŭi 82 pacučaniat, a paźniej — jašče 195 pacukoŭ roznaha ŭzrostu. Hryzuny biehali pa pakojach i razmnažalisia, pieratvaryŭšysia ŭ sapraŭdnuju katastrofu. Ciapier dziaŭčaty žyvuć pa raskładzie: karmić, lačyć, čyścić kletki.
U zvyčajnaj haradskoj kvatery jany stvaryli sapraŭdny pacučyny «horad» z šmat'uzroŭnievymi kletkami, dzie žyvioły atrymlivajuć dohlad, charčavańnie i kłopat. Kali pacuki padychodziać da dźvierak kletak — heta vyhladaje jak čarha ŭ stałovuju: usie čakajuć pačastunku.
Prajekt «RATuj!» abjadnoŭvaje vosiem vałancioraŭ z usioj Biełarusi.
U ich kłopacie — nie tolki chatnija pacuki, ale i inšyja hryzuny: trusy, myšy, marskija śvinki, chamiaki. Adnaho razu jany navat prytulili nutryju, jakuju niechta spačatku zavioŭ, a potym kinuŭ. Žyviołu pieradali ludziam, što žyvuć za horadam.
Časta vałanciory atrymlivajuć zvanki ad ludziej, što zaŭvažyli na vulicy chatniaha hryzuna. Zatym — pastki, pieranoski, ježa. Nie zaŭsiody žyvioła dajecca ŭ ruki — davodzicca leźci pad mašyny, u kantejniery sa śmiećciem. Byvaje, pacuki kusajuć — ad strachu.
Anastasija i Marija z bolem kažuć, što pacukoŭ časta nie ŭsprymajuć jak chatnich žyvioł — u adroźnieńnie ad kotak i sabak. Ale chatnija pacuki nie mohuć vyžyć na vulicy. Jany — ručnyja i zvykłyja da čałavieka.
Siarod prablem — nie stolki charčavańnie, bo ludzi achvotna dapamahajuć, prynosiać korm, sušanyja jabłyki, napaŭnialniki, — kolki prastora i čas. Paśla «pacučynaha desantu» z Zasłaŭla kvatera pieratvaryłasia ŭ mini-prytułak: asobnyja kletki dla samcoŭ, samak, ciažarnych, małych i «łazareta».
Ciapier čytajuć
Błohier Siaroha z Rasii pryjechaŭ na Zybickuju z kachanaj błohierkaj Aniečkaj. Vynik: źbity im biełarus u komie, a Siaroha na 5,5 hoda za kratami9
Kamientary